Skąd Polska bierze gaz? Polityka naszego rządu od lat jest taka sama

Skąd Polska bierze gaz? Polityka naszego rządu od lat jest taka sama

Polska zużywa rocznie około 20 miliardów metrów sześciennych gazu ziemnego, z czego tylko 15 proc. pokrywane jest przez wydobycie krajowe, reszta pochodzi z importu, głównie z Norwegii, USA, Nigerii, a nawet Trynidad i Tobago. Jak podał PAP Biznes, teraz do konsultacji publicznych trafił projekt rozporządzenia, które ma przedłużyć do 2036 r. obowiązek dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego z zagranicy, utrzymując limit 33 proc. udziału dostaw z jednego źródła i wprowadzając nowe zasady dla importu LNG.

Polska stawia na dywersyfikację

Polska od lat prowadzi politykę dywersyfikacji gazu. Jakie są jednak nasze źródła pozyskiwania tego surowca? W skali roku zużywamy około 20 miliardów metrów sześciennych gazu ziemnego, ale jedynie 15 proc. bierzemy ze złóż, które znajdują się głównie w rejonie Podkarpacia, woj. Lubuskiego oraz Dolnego Śląska.

Złoża gazu ziemnego w Polsce, źródło: Państwowy Instytut Geologiczny, Państwowy Instytut Badawczy

Do tego dochodzą dostawy z Norwegii, realizowane za pomocą gazociągu Baltic Pipe, który został uruchomiony w 2022 roku. Jego roczna przepustowość wynosi około 10 miliardów metrów sześciennych.

Norweski import uzupełniają dostawy LNG, skroplonego gazu ziemnego, który jest transportowany drogą morską i przechodzi przez terminal LNG w Świnoujściu, którego zdolność regazyfikacyjna wynosi około 8,3 miliarda metrów sześciennych rocznie. Największym dostawcą są na tym polu Stany Zjednoczone (ok. 60 proc.), ale część dostaw pochodzi z Kataru, Nigerii czy karaibskiego kraju Trynidad i Tobago. Od 2022 r. Polska nie kupuje gazu z Rosji.

Rząd chce dalszej dywersyfikacji

Obecne przepisy nakładają na przedsiębiorstwa energetyczne obowiązek dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego pochodzącego spoza UE i EFTA. Ministerstwo Energii chce przedłużyć te regulacje na lata 2027-2036 i dostosować je do rosnącego znaczenia importu LNG.

Teraz analizowany ma być projekt, przygotowany przez Ministerstwo Energii, który zakłada utrzymanie w latach 2027-2036 maksymalnego udziału gazu importowanego z jednego źródła na poziomie 33 proc. całkowitego importu realizowanego przez przedsiębiorstwo energetyczne lub grupę kapitałową. Taki limit obowiązuje, ale tylko do końca 2026 r.

Resort podkreśla, że takie rozwiązanie sprawdziło się w latach 2023-2026, gdyż zmniejszyło naszą zależność od poszczególnych dostawców.

Zgodnie z nowym rozporządzeniem, objęte obowiązkiem dywersyfikacji będą też dostaw gazu ziemnego transportowanego drogą morską w postaci LNG. W tym przypadku za źródło dostaw ma być uznawana zagraniczna instalacja skraplania gazu, a nie państwo, z którego następuje załadunek transportu. Dzięki temu obowiązek dywersyfikacji będzie uwzględniał również ryzyko uzależnienia od konkretnego terminalu eksportowego.

Projekt przewiduje jednak wyłączenie z obowiązku dywersyfikacji importu LNG, gdy jego wolumen nie przekroczy 5 proc. łącznych technicznych zdolności dostaw gazu do naszego kraju przy wykorzystaniu infrastruktury przesyłowej i regazyfikacyjnej.

Zmienione zostaną też zasady rozliczania obowiązku dywersyfikacji, który będzie mógł być realizowany nie tylko przez pojedyncze przedsiębiorstwo energetyczne, ale również na poziomie całej grupy kapitałowej, co ma przełożyć się na większą elastyczność prowadzenia działalności gospodarczej w obrocie gazem z zagranicą.

Nowe regulacje mają dotyczyć 44 przedsiębiorstw, które posiadają koncesję na obrót gazem ziemnym z zagranicą. Zmiany wejdą w życie 1 stycznia 2027 r.

Polski rząd wprowadzi też maksymalne ceny gazu, co ma pomóc w m.in. walce z inflacją.