Załamanie srebra i złota, które zastanawia – i nie koresponduje z długofalową logiką. Z czego wynikają paniczne spadki?

Załamanie srebra i złota, które zastanawia – i nie koresponduje z długofalową logiką. Z czego wynikają paniczne spadki?

Rynki kruszców przeszły w ciągu kilku tygodni wstrząsy tak gwałtowne, że trudno uznać je za wynikające z tych czynników, które z reguły tłumaczą i kształtują cenę metalu: podaży, zapasów, popytu instytucjonalnego i przemysłowego czy masowości sprzedaży detalicznej. Srebro, po rekordzie cenowym ze stycznia tego roku wynoszącym 121,67 dolara za uncję, straciło blisko dwie trzecie wartości, spadając do poziomu 41,86 dolara. Z kolei złoto, po szczycie rzędu 5 598 dolarów, też w styczniu, oddało ponad jedną trzecią wyceny, schodząc w piątek do 3 558 dolarów, najniżej od czternastu miesięcy.

Dziewięć spadkowych sesji z rzędu i tydzień najgorszych notowań giełdowych od marca tworzą obraz, który sprawia wrażenie paniki. Zarazem, jak odnotowują niektórzy obserwatorzy i analitycy, dostrzec można całkiem wyraźny rozziew pomiędzy dyktowanym przez ową panikę poziomem wyceny kruszcu, który ciągle spada, oraz fundamentalnymi czynnikami długofalowymi wartości srebra i złota, które w ostatnich miesiącach bynajmniej nie zatraciły swojej aktualności. Mechanika spadku tych cen ma przy tym charakter reaktywny i raczej doraźny niż permanentny.

Po ogłoszonej przez Fed 16 września podwyżce stóp procentowych, pierwszej od 2023 roku, i przy prawdopodobieństwie kolejnej, grudniowej podwyżki szacowanej przez niektórych obserwatorów na ponad 90 proc. – a także przy nominalnej rentowności dziesięcioletnich obligacji amerykańskiego Departamentu Skarbu (Treasuries) na poziomie 4,94 proc., realnej rentowności rzędu 2,81 proc. oraz kursie dolara bliskim dziewiętnastomiesięcznego maksimum, koszt kapitału denominowanego w walutach fiat, na czele z dolarem, stał się znacząco wyższy niż jeszcze w zeszłym roku czy na początku obecnego.

Brokerzy i domy maklerskie w ostatnich tygodniach zaostrzyli wymogi depozytowe, co wespół z podwyżkami ze strony CME wpływa na wysoki koszt utrzymania pozycji lewarowanych, niejednokrotnie wymuszając likwidację wielu z nich (w styczniu analogiczna seria podwyżek depozytów pogłębiła tąpnięcie cen srebra do ok. 30 proc. zaś złota do 5 proc.). Gdy po niedawnym debiucie Anthropica zaczęto odczuwać niedostatki dostępnej płynności, sprzedaż pozycji rozlała się z akcji na złoto i kryptowaluty, zaś o jej podjęciu decydowała konieczność pozyskania gotówki, nie sama ocena wartości aktywów.

Spadki spadkami, ale srebra nie sposób „dodrukować”

Długofalowe czynniki kształtujące rynek przedstawiają się natomiast inaczej. Rynek srebra szósty rok z rzędu notuje deficyt: 35–46,3 mln uncji wobec 40,3 mln rok wcześniej. Ogólna podaż spadła o 2 proc., z 1 090,4 do 1 066,4 mln uncji, tymczasem popyt zniżkował łagodniej. Od 2021 roku dostępne zapasy tego metalu stopniały o 762 mln uncji, stany srebra zarejestrowanego w magazynach giełdy COMEX od 2020 roku spadły z ok. 150 mln uncji w 2020 roku do ok. 90 mln uncji, zaś łączne zasoby tej wiodącej giełdy – z ok. 400 do 331 mln uncji”. Dodatkowo tegoroczne chińskie restrykcje eksportowe dokładają się do obaw o dostępnośc kruszcu.

Skala obecnej przeceny srebra i złota nie przystaje do doświadczeń historycznych, i to nawet tych relatywnie niedawnych. Wspomniane załamanie ze stycznia, wywołane podwyżką depozytów, doprowadziło do tąpnięcia o ok. 30 proc. i również nie miało swych podstaw w fundamentach rynku. Często powtarza się, że inwestycja w kruszce nie przynosi odsetek, które oferują będące konkurencyjną klasą aktywów obligacje – tymczasem rentowność obligacji w ostatnich miesiącach szła ostro w górę. O czym jednak trzeba też pamiętać to to, że nominalne odsetki od obligacji topnieją wraz z inflacją, i to jej realną, nie oficjalną wartością.

Tym samym sensowność inwestycji w obligacje zachowana jest tylko w sytuacji dodatniej realnej stopy procentowej – ich rentowność z uwzględnieniem inflacji pozostaje dodatnia przy oficjalnym wskaźniku CPI rzędu co najmniej 3,7 proc., choć według niektórych głosów realnie wartość ta musiałaby wynosić aż 9–11 proc. Innymi słowy, zakup obligacji to akt zaufania wobec oficjalnych danych dot. inflacji. Ta, w miarę nabrzmiewania problemu niekontrolowanego zadłużenia publicznego (nie tylko USA, ale też innych krajów), stanowią jeszcze jeden czynnik, który długoterminowo wspiera wycenę złota i srebra.

Jesteś zainteresowany zakupem srebra lub złota inwestycyjnego? Sprawdź ofertę FlyingAtom.Gold!