Wyciągnęli 25 mln dolarów z Ethereum w 12 sekund. Sąd uniewinnił braci

Wyciągnęli 25 mln dolarów z Ethereum w 12 sekund. Sąd uniewinnił braci

Anton i James Peraire-Bueno, absolwenci Massachusetts Institute of Technology (MIT), zostali uniewinnieni w sprawie operacji, która przyniosła im około 25 mln dolarów w kryptowalutach. Amerykańska prokuratura zarzucała im wykorzystanie podatności w infrastrukturze MEV-Boost i zastawienie pułapki na boty handlowe działające w sieci Ethereum, jednak sąd uznał, że nie udowodniono istotnego wprowadzenia w błąd wymaganego do skazania za oszustwo elektroniczne.

Bracia Peraire-Bueno uniewinnieni w sprawie 25 mln dolarów z Ethereum

16 listopada 2026 roku sędzia federalna Jessica G. L. Clarke z sądu na Manhattanie wydała wyrok uniewinniający Antona i Jamesa Peraire-Bueno. Sprawa dotyczyła operacji przeprowadzonej 23 kwietnia 2023 roku, podczas której w ciągu około 12 sekund bracia uzyskali kryptowaluty o wartości przekraczającej 25 mln dolarów.

Prokuratura zarzucała im oszustwo elektroniczne (wire fraud), zmowę w celu popełnienia tego przestępstwa oraz zmowę w celu prania pieniędzy. Według śledczych bracia przez kilka miesięcy przygotowywali operację, której celem było wykorzystanie mechanizmów przetwarzania transakcji na Ethereum i przejęcie środków należących do operatorów botów handlowych.

Pierwszy proces zakończył się w listopadzie 2025 roku bez werdyktu, ponieważ ława przysięgłych nie zdołała uzgodnić wspólnego stanowiska. Sędzia ogłosiła wówczas mistrial, czyli proces zakończony bez rozstrzygnięcia. Po kolejnym etapie postępowania sąd przychylił się do wniosku obrony o wydanie wyroku uniewinniającego. Uzasadnienie wyroku sądu federalnego szczegółowo opisuje mechanizm operacji oraz powody decyzji.

Jak bracia wykorzystali MEV-Boost i boty kanapkowe?

Kluczową rolę w sprawie odegrał mechanizm MEV, czyli Maximal Extractable Value. Określenie to opisuje wartość, którą można uzyskać dzięki wpływaniu na kolejność, włączanie lub pomijanie transakcji w bloku blockchaina.

Jedną z metod wykorzystywania MEV są tzw. ataki kanapkowe (sandwich attacks). Bot obserwuje transakcję użytkownika, a następnie umieszcza własne operacje przed nią i po niej. Najpierw kupuje token, wpływając na jego cenę, a następnie pozwala zrealizować transakcję użytkownika po mniej korzystnym kursie. Na końcu sprzedaje aktywo, wykorzystując zmianę ceny i osiągając zysk kosztem drugiej strony transakcji.

Więcej o tym mechanizmie i jego wpływie na użytkowników Ethereum pisaliśmy w tym artykule o botach MEV i atakach na użytkowników kryptowalut.

Bracia Peraire-Bueno postanowili wykorzystać tę strategię przeciwko samym botom. Według ustaleń przedstawionych w sądzie przygotowali operację o nazwie Omakase. W jej ramach wygenerowali specjalne transakcje-przynęty, które miały skłonić boty do uruchomienia zaplanowanych operacji handlowych.

Wykorzystali przy tym podatność w kodzie przekaźnika Ultrasound Relay, działającego na bazie oprogramowania MEV-Boost. Luka pozwoliła im zobaczyć transakcje zawarte w blokach, które operatorzy botów uważali za prywatne. Następnie bracia zaproponowali własne, zastępcze transakcje, uniemożliwiając realizację strategii botów zgodnie z pierwotnym planem. W rezultacie operatorzy tych programów stracili miliony dolarów, a bracia uzyskali kryptowaluty o łącznej wartości przekraczającej 25 mln dolarów.

Warto zaznaczyć, że MEV-Boost nie jest częścią samego protokołu Ethereum. To dodatkowe oprogramowanie, które umożliwia walidatorom korzystanie z zewnętrznych konstruktorów bloków i przekaźników. W tej sprawie wykorzystano podatność w kodzie przekaźnika, a nie lukę w całej sieci Ethereum.

Dlaczego sąd nie uznał tego za oszustwo?

Najważniejszym elementem rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że prokuratura nie wykazała istotnego wprowadzenia w błąd (material misrepresentation). To jeden z elementów koniecznych do skazania za oszustwo elektroniczne na podstawie amerykańskiego prawa federalnego.

Sędzia Clarke uznała, że przedstawione dowody nie pozwalały stwierdzić, iż bracia złożyli fałszywe oświadczenia lub obietnice, które można byłoby uznać za podstawę takiego zarzutu. Dotyczyło to między innymi transakcji-przynęt, podpisanego nagłówka bloku oraz sposobu korzystania z infrastruktury MEV-Boost. Sąd wskazał, że samo działanie niezgodnie z założeniami projektowymi tego oprogramowania nie wystarcza do udowodnienia oszustwa.

Znaczenie miała również specyfika Ethereum. Sędzia opisała sieć jako otwarte, zdecentralizowane i wysoce konkurencyjne środowisko, w którym uczestnicy wykorzystują różne strategie do osiągania zysków. Zwróciła uwagę, że transakcje braci nie były zawierane na regulowanym rynku, którego zasady wprost zakazywałyby opisanego zachowania.

W uzasadnieniu Clarke wyraźnie zastrzegła, że przedmiotem postępowania nie było rozstrzygnięcie, czy zachowanie braci było właściwe, moralne lub czy naruszało przepisy dotyczące innych, nieobjętych aktem oskarżenia przestępstw. Sędzia zaznaczyła również, że postępowanie prokuratury rodzi poważne wątpliwości dotyczące przestrzegania zasad rzetelnego procesu, ale nie rozstrzygnęła osobno tej kwestii.

Ponieważ zarzut zmowy w celu prania pieniędzy opierał się na założeniu, że środki pochodziły z oszustwa elektronicznego, jego podstawa również upadła. W konsekwencji sąd uniewinnił braci od wszystkich trzech zarzutów objętych aktem oskarżenia.

Wyrok może mieć znaczenie dla przyszłych spraw dotyczących DeFi

Sprawa Peraire-Bueno pokazuje, jak trudne może być stosowanie tradycyjnego prawa karnego do działań podejmowanych w otwartych i pozbawionych centralnego zarządcy sieciach blockchain. W takim środowisku granica między agresywną strategią handlową, wykorzystaniem niedoskonałości oprogramowania a przestępstwem nie zawsze jest oczywista.

Wyrok może mieć znaczenie dla przyszłych postępowań dotyczących MEV, botów handlowych i manipulowania kolejnością transakcji. Nie ustanawia jednak ogólnej zasady, że wykorzystywanie luk w infrastrukturze DeFi jest legalne. Sąd rozstrzygnął konkretną sprawę na podstawie przedstawionych dowodów i określonych zarzutów.

Decyzja z 16 listopada zamyka postępowanie karne przeciwko braciom w tej sprawie. Pozostawia jednak szersze pytanie o odpowiedzialność uczestników rynku DeFi za wykorzystywanie mechanizmów, które nie zostały zaprojektowane z myślą o takim sposobie działania.