Według Reutersa wejście SpaceX do Nasdaq-100 miało uruchomić miliardy dolarów pasywnego popytu ze strony funduszy indeksowych. Tyle że rynek szybko przypomniał inwestorom starą zasadę. Jeśli wszyscy wiedzą, że ktoś „musi kupić”, część graczy sprzedaje mu akcje prosto do koszyka. Na ostatnim odczycie akcje SpaceX, notowane pod tickerem SPCX, kosztowały 148,30 dolara. W środę w trakcie sesji kurs spadł jednak do 145,20 USD, wyznaczając nowe minimum od giełdowego debiutu. To wciąż poziom powyżej ceny IPO ustalonej na 135 USD, ale już poniżej 150 USD, czyli ceny, przy której rozpoczął się handel akcjami po wejściu spółki na rynek. Największy debiut w historii wciąż nie jest katastrofą, ale mit łatwego rajdu po wejściu do Nasdaq-100 właśnie dostał zimny prysznic.

Wycena z kosmosu spotkała ziemską giełdę

SpaceX dołączył do Nasdaq-100 mniej niż miesiąc po giełdowym debiucie z 12 czerwca. To jedno z najszybszych wejść do tego indeksu w historii. Według szacunków J.P. Morgan sama obecność w tym indeksie mogła przyciągnąć 4,3 miliarda dolarów pasywnych napływów. Problem polega na tym, że taki popyt rynek potrafi wycenić z wyprzedzeniem. Fundusze indeksowe muszą dopasować portfele, ale inwestorzy aktywni nie muszą trzymać akcji tylko dlatego, że spółka Elona Muska dostała prestiżową pieczątkę.

I właśnie to wygląda dziś jak klasyczne „kupuj plotki, sprzedawaj fakty”. SpaceX ma kapitalizację bliską 2 bilionów dolarów. Reuters zwraca uwagę, że analitycy nadal widzą w spółce ogromny potencjał. Starlink, rakiety wielokrotnego użytku, Starship, a nawet infrastruktura AI. Deutsche Bank określa SpaceX jako potencjalnego „haloscalera”, czyli firmę, która w przyszłości mogłaby dostarczać moc obliczeniową nie tylko na Ziemi, ale również z orbity.

Brzmi imponująco. Tylko że giełda nie płaci wyłącznie za wizję. Płaci za tempo jej dowożenia, a SpaceX, mimo rozpoznawalności, nadal pozostaje spółką z ogromnymi potrzebami kapitałowymi. Reuters przypomina, że w 2025 roku pokazała 4,9 mld dolarów straty netto.

Problemem nie jest SpaceX. Problemem jest cena

To nie jest tekst o tym, że SpaceX nagle przestał być fascynującą firmą. Problem jest taki, że inwestorzy mogą mieć rację co do przyszłości spółki, a jednocześnie przepłacać za akcje tu i teraz. Przy kursie 148,3 dolara rynek mówi, że wejście do indeksu nie wystarczy. Teraz Musk musi udowodnić, że SpaceX zasługuje nie tylko na kosmiczną narrację, ale też na jedną z najwyższych wycen w historii amerykańskiej giełdy.

Czytaj więcej w dziale giełdy na Bithub:

Hossa na Wall Street nigdy się nie skończy? Oto dwa powody

Początek bessy AI? Akcje tracą ponad 20%, rynek przestał nagradzać nawet rekordy Samsunga

Akcje Samsunga w panice, choć spóła pokazała 1900% wzrostu zysku. Co się dzieje?

Artykuł SpaceX spadł do najniższego poziomu od debiutu. Wall Street chłodzi kosmiczny hype Muska pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Według „New Straits Times”, malezyjskie służby przejęły od stycznia 2022 roku do maja 2026 roku aż 75 578 maszyn do kopania kryptowalut. W tym czasie przeprowadzono 3049 nalotów i zatrzymano 629 osób. Problemem nie były jednak same kryptowaluty. Problemem był prąd, a dokładniej prąd kradziony z sieci, a liczniki omijane albo przerabiane tak, żeby koszt miningu zapłacił ktoś inny.

Koparki pracowały, rachunek znikał

Sprawę opisał w malezyjskim parlamencie wiceminister spraw wewnętrznych Datuk Seri Dr Shamsul Anuar Nasarah. Skala jest uderzająca. Nie mówimy tu o jednej hali pełnej sprzętu ani o kilku domowych instalacjach. Mówimy o tysiącach akcji służb i dziesiątkach tysięcy urządzeń przejętych w ciągu kilku lat.

To pokazuje ciemną stronę kryptowalutowego miningu. Legalne kopanie jest biznesem opartym na kalkulatorze: cena sprzętu, cena prądu, trudność sieci, kurs Bitcoina i marża. Nielegalne kopanie działa prościej. Największy koszt próbuje się wyrzucić poza własny rachunek.

Reuters już wcześniej pisał, że malezyjski państwowy koncern energetyczny Tenaga Nasional Berhad miał stracić ponad miliard dolarów przez nielegalne zużycie energii związane z kopaniem kryptowalut. W latach 2020-2025 wykryto tysiące miejsc, w których dochodziło do nieautoryzowanego poboru prądu.

W praktyce takie kradzieże są szczególnie trudne do wykrycia, bo kopalnie krypto potrafią działać w zwykłych lokalach, magazynach albo domach. Z zewnątrz w ogóle nie wyglądają jak coś nielegalnego. Dopiero nietypowe zużycie energii, przegrzewające się instalacje albo kontrole operatorów sieci pokazują, że w środku pracują dziesiątki lub setki maszyn.

To ostrzeżenie dla całej branży

I tu zaczyna się prawdziwy temat. Bitcoin bywa opisywany jako cyfrowe złoto, ale żeby go wydobywać, potrzebna jest bardzo realna infrastruktura. Kable, transformatory, elektrownie, liczniki i sieć, która musi wytrzymać obciążenie. Gdy ktoś podpina koparki na lewo, to nie jest tylko „sprytna optymalizacja kosztów”. To kradzież energii i ryzyko dla systemu.

Malezja pokazuje, że walka o tani prąd stała się jednym z najważniejszych frontów w świecie krypto. Po kolejnych halvingach i rosnącej konkurencji marże kopaczy są coraz bardziej zależne od kosztów energii.

Legalnie tani prąd może być przewagą. Kradziony prąd jest przestępstwem. I jeśli branża miningowa chce być traktowana poważnie, musi umieć jasno oddzielić jedno od drugiego.

Czytaj więcej w dziale kryptowaluty na Bithub:

BlackRock ponownie kupuje Bitcoina. Instytucje wracają na rynek?

Bitcoin po milion dolarów nie musi cieszyć. To może być ostrzeżenie

Druga zondacrypto? Giełda krypto padła „przez MiCA”, co robić jeśli trzymasz tam środki?

Artykuł 75 tysięcy koparek, prąd za miliard dolarów. Najazd na nielegalne kopalnie BTC pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Nie wszyscy wierzą w pozytywne efekty działań Playstation. Do tego grona należy choćby sam CEO Sony, Hiroki Totoki.

W zeszłym tygodniu Playstation ogłosiło, że od 2028 roku gry na ich konsole będą wydawane wyłącznie w wersji cyfrowej. Oznacza to przejście do historii konsol z napędem optycznym, co zdecydowanie nie spodobało się większości graczy. Co jest w tym zabawne, samo Playstation argumentowało swoją decyzję… preferencjami użytkowników, którzy podobno zdecydowanie bardziej wolą cyfrowe wersje produktów. Reakcje w sieci pokazały jednak zupełnie co innego, a na firmę spadła ogromna fala krytyki niemal z każdego zakątka świata. Powstała nawet petycja online, pod którą zebrano ponad 200 tysięcy internautów. Jednak nic nie wskazuje na to, by decyzja Playstation miała ulec zmianie.

Panika w Sony? CEO i dyrektor ds. strategii wyprzedają akcje jak leci

W powodzenie tego skoku bez spadochronu, bo tak można nazwać ten pomysł, nie wierzy najwidoczniej sam CEO Sony. Media zauważyły, że kilka dni po ogłoszeniu decyzji, Hiroki Totoki postanowił pozbyć się większości akcji swojej firmy. Łącznie 61-latek sprzedał 225 000 akcji Sony (czyli 56% tego co miał) za niemal 4.7 miliona dolarów. Dalej pozostaje mu ponad 170 tysięcy akcji, więc można by rzec, że pozostawił sobie część na wypadek, gdyby jednak strategia Playstation miała okazać się trafiona. Co ciekawe, w ślad za Totokim poszedł także dyrektor ds. strategii w Sony, Toshimoto Mitomo. On także pozbył się części akcji, chociaż nie aż tak drastycznie jak Totoki. Mitomo zrezygnował z 18% swoich akcji i sprzedał ich 25 000, a łączna wartość transakcji przekroczyła 520 tysięcy dolarów.

Rynek zareagował na decyzję Playstation. O dziwo pozytywnie

Choć po reakcjach w sieci mogłoby się wydawać, że decyzja Playstation wywoła spadek cen akcji Sony, to tak się jednak nie stało. Co więcej, w ciągu pierwszego tygodnia od ogłoszenia przejścia na cyfrowe produkcje cena akcji wzrosła o 6%. Tak więc inwestorzy ewidentnie nie widzą tutaj powodu do paniki, czego nie można powiedzieć o graczach. Chociaż na korzyść firmy może działać tutaj fakt, że do wejścia w życie nowej polityki jest jeszcze dużo czasu, a dokładniej 1.5 roku. Kolejnym czynnikiem wpływającym na brak reakcji inwestorów może być to, że już od dawna mówiło się, że taka decyzja nadejdzie, zwłaszcza po tym, jak ogłoszono że GTA 6 zostanie wydane jedynie w edycji cyfrowej.

Przeczytaj także:

Giganci zarabiają krocie na RAM! Samsung w rok zarobił tyle co przez 40 lat

Twoje zdjęcia z Instagrama mogą trafić do AI. Sprawdź, jak się wypisać

Rewolucja w Xbox. Wylecą 3 tysiące pracowników!

Artykuł Szef Sony sprzedał większość swoich akcji. Czyżby przeczuwał jak skończy się decyzja o przyszłości Playstation? pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Od ośmiu dni na skraju Dżakarty płonie góra śmieci – jak się okazało, bardzo toksyczna góra. Składowisko Jatiwaringin w okręgu Mauk, położone na terenie regencji Tangerang w prowincji Banten, zamieniło się w piec do odpadów o powierzchni ponad 15 hektarów, z którego trujący dym nie ustaje zasnuwać powietrza indonezyjskiej stolicy, i na co dzień pełnego smogu – mimo zmasowanej akcji ratunkowej obejmującej helikoptery, wozy strażackie, buldożery i drony. Władze regencji Tangerang ogłosiły dwutygodniowy stan alarmowy, obowiązujący do 14 lipca – przyznając tym samym, że pożar przerasta ich możliwości reagowania. Przynajmniej na razie.

Sam pożar wybuchł 30 czerwca. Płomienie pojawiły się w kilku punktach jednocześnie – w tym w miejscach trudno dostępnych dla służb (o które pod tysiącami ton gromadzonych latami śmieci nietrudno). Nie jest to przy tym klasyczny pożar powierzchniowy, lecz znacznie trudniejszy do opanowania, który pojawił się w dolnych warstwach hałd. Płomienie tlą się wewnątrz składowanych mas odpadów, co wymusza specyficzną taktykę gaszenia – samo polewanie wodą czy środkami gaśniczymi z zewnątrz nie ma przy tym wielkiego sensu. Wszystko to powoduje, że ogromne ilości toksycznego dymu napływają do Dżakarty, zatruwając powietrze i atmosferę w mieście.

Pożar jako symptom systemowej choroby

Wiele osób uciekło ze swoich domów i trafiło do prowizorycznych schronisk, uciekając przed zadymieniem, który uniemożliwia oddychanie. Lokalne władze zdążyły już prześwietlić setki najbardziej narażonych mieszkańców pod kątem chorób dróg oddechowych, odnotowując co najmniej 154 przypadki zachorowań, z czego u 72 odnotowano ostry charakter. Pomiary opublikowane przez Ministerstwa Środowiska wskazują na stężenia pyłów zagrażające życiu – naturalnie jakość „powierza” wokół samego wysypiska (jeśli można tak określić trujące i cuchnące zawiesiny, które się tam unoszą) przekraczają wszelkie dopuszczalne normy, jakkolwiek władze twierdzą, że w ciągu ostatnich kilku dni sytuacja przestała się pogarszać – a to już coś.

Powodów do optymizmu, nawet tego urzędowego, jednak nie mają – strażacy szacują, że pełne ugaszenie pożaru możliwe będzie najwcześniej pod koniec tygodnia. Przyczyny, które wywołały pożar, nie zostały oficjalnie potwierdzone, jednak nie budzą wielkich wątpliwości. W wewnętrznych warstwach gnijących odpadów dochodziło bowiem do akumulacji metanu, który wystawiony na działanie podwyższonych temperatur, lub też po zetknięciu z przypadkową iskrą, zajął się płomieniem – tworząc gigantyczną gazowo-śmieciową pochodnię. Dominujący w Indonezji system „zarządzania odpadami” dostarcza przy tym aż nadto paliwa do regularnego powstawania takich pochodni.

Problem gromadzony latami

Mimo że system niekontrolowanego składowania śmieci na otwartym terenie oficjalnie miał zostać zaniechany już w 2013 roku, to prawna teoria w dużej mierze nie koresponduje z codzienną praktyką. Dostępne badania wskazują, że w ostatnich latach w Indonezji pożary wywołane metanem odnotowano w 63 lokalizacjach, przy czym w 26 przypadkach gaz ten zidentyfikowano jako bezpośrednią przyczynę zapłonu. Samo składowisko Jatiwaringin, które obecnie się pali, miało wedle założeń przyjmować 2,7 tys. ton śmieci dziennie. Tymczasem stanowi to zaledwie ok. 59 procent codziennej produkcji odpadów. Reszta ląduje na dzikich wysypiskach otaczających to oficjalnie, tworząc wzgórza śmieci na odległość stu metrów od domów mieszkańców.

Ci od lat zgłaszali zresztą problemy z fetorem, plagą much oraz obawami przed osuwiskami – być może obecny pożar stanowi dla nich najbardziej realistyczną szansę, że ktoś faktycznie będzie zmuszony ten problem rozwiązać. To zresztą nie pierwszy tego typu incydent w ostatnich latach. W 2023 roku podobne pożary strawiły dziesiątki hektarów na wysypisku Sarimukti w regencji Bandung oraz zniszczyły 80 procent powierzchni innej składowiska w Tangerang. Ministerstwo Środowiska i Leśnictwa, które w 2025 roku nałożyło na Jatiwaringin sankcje administracyjne za złe zarządzanie, teraz zapowiada na sierpień audyt 390 indonezyjskich wysypisk.

Artykuł Gigantyczna góra płonących śmieci truje stolicę. Trwający od tygodnia pożar silniejszy niż służby pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Firma Engineers & Planners ma natychmiastowo zaprzestać „wtargnięć, okupacji oraz wszelkiej ingerencji” w kopalnię złota Czarna Wolta na północnym zachodzie Ghany. Taki wyrok wydał dziewięć miesięcy temu Międzynarodowy Trybunał Arbitrażowy przy Izbie Handlowej w Londynie. We środę Sąd Najwyższy Anglii i Walii, do którego sprawa trafiła z uwagi na lokalizację Trybunału, stwierdził, że firma wyrok w całej rozciągłości zignorowała, i w dalszym ciągu okupuje kopalnię, jakby wyrok nie był wiążący. Tajemnica odporności Engineers & Planners może być przy tym dość łatwa do wyjaśnienia – otóż jej założycielem i prezesem jest niejaki Ibrahim Mahama. Czyli brat obecnego prezydenta Ghany, Johna Dramaniego Mahamy.

Pierwotny wyrok w sprawie omawianej kopalni złota londyński Trybunał Arbitrażowy (International Court of Arbitration) wydał już 23 października 2025 r. Spór dotyczy złóż w pasie Wa-Lawra, uznawanego za najbardziej obiecujący niezagospodarowany rejon złotonośny kraju. Azumah Resources, australijska spółka eksploracyjna wspierana przez amerykański kapitał prywatny (Ibaera Capital), nabyła tam licencje w 2006 roku. W 2023 roku Azumah i inwestorzy zawarli z miejscowym „partnerem” – właśnie Engineers & Planners – umowę typu earn-in, która miała umożliwić tej ostatniej wykupienie projektu za 100 milionów dolarów, pod warunkiem wypełnienia szeregu warunków.

Jak twierdzą Australijczycy i Amerykanie, firma nie spełniła tych warunków. Pomimo to, miała sfałszować podpisy ich przedstawicieli – i siłą (!) zająć tę zasobną kopalnię złota. Ze swej strony, spółka brata ghańskiego prezydenta zaprzecza, że pod przymusem przejęła obiekt. Tak stwierdził reprezentujący ją adwokat, Bobby Banson, zapowiadając jednocześnie próbę uchylenia środowego orzeczenia brytyjskiego sądu. Jednakże już w lipcu 2025 roku Engineers & Planners miała uzyskać kredyt rzędu 120 milionów dolarów na „nabycie” obiektu. Biorąc pod uwagę kontekst polityczny, trudno się dziwić, że do „nabycia” de facto (choć bynajmniej nie de iure) doszło.

Ghana chce złota – pytanie, dla kogo te kruszce…?

Od kontekstu tego trudno uciec także w innych podobnych przypadkach. Ghana, niegdyś znana jako Złote Wybrzeże, wyraźnie stawia na sektor wydobycia złota jako panaceum na niedawny kryzys gospodarczy i walutowy – dzięki czemu lokalna waluta utrzymuje obecnie stabilną wartość. Władze przeforsowały także przepisy, które nakładają na podmioty górnicze przymus sprzedaży 30 proc. swej produkcji tamtejszym podmiotom. Co więcej, nowe regulacje wymagają, by wydobycie odkrywkowe prowadziły firmy w 100 proc. ghanańskie, a głębinowe – przynajmniej w 50 proc. AngloGold Ashanti, Newmont i Zijin Mining otrzymały polecenie przekazania operacji lokalnym podwykonawcom do grudnia 2026 roku – pod groźbą sankcji prawnych. 

W efekcie firmy Cassius Mining i Blue Gold złożyły własne pozwy arbitrażowe przeciwko Ghanie, domagając się setek milionów dolarów odszkodowania. W kwietniu tego roku zaś ghanańskie władze odrzuciły wniosek południowoafrykańskiej spółki Gold Fields dotyczący przedłużenia dzierżawy kopalni złota Damang, którą ta eksploatowała przez ponad dwie dekady. Kontrakt na jej dalsze prowadzenie przyznano, cóż za zaskoczenie…  Engineers & Planners. Prezydent oficjalnie „zrzekł się udziału” w dyskusjach, rzekomo by uniknąć konfliktu interesów. Trzeba jednak trafu, że firma jego brata otrzymuje kontrakty oraz prawne (i bezprawne) benefity niejako sama z siebie.

Artykuł Arbitraż wart 100 mln – ignorowany. Firma brata prezydenta nie chce oddać kopalni złota pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Po tygodniach wyprzedaży BlackRock ponownie zwiększył swoje zaangażowanie w Bitcoina. Największy na świecie zarządzający aktywami kupił w ciągu dwóch dni BTC o wartości około 250 mln dolarów.

Ruch ten zbiegł się z wyraźnym napływem kapitału do funduszu iShares Bitcoin Trust, co wielu analityków odczytuje jako sygnał powrotu zainteresowania inwestorów instytucjonalnych. Choć pojedyncza transakcja nie przesądza jeszcze o zmianie trendu, rynek uważnie obserwuje kolejne działania funduszu, szukając oznak rozpoczęcia nowej fazy akumulacji.

BlackRock kończy serię sprzedaży

Zakup o wartości 250 mln dolarów nastąpił po ponad dwóch tygodniach niemal codziennej sprzedaży Bitcoina przez BlackRock. Zmiana strategii zwróciła uwagę inwestorów, ponieważ fundusz odgrywa obecnie jedną z kluczowych ról na rynku BTC. Dodatkowo 7 lipca fundusz iShares Bitcoin Trust zanotował napływ netto wynoszący 209,4 mln dolarów. To wyraźna poprawa względem wcześniejszych sesji, podczas których dominowały odpływy kapitału. Dla wielu uczestników rynku taki zestaw wydarzeń może oznaczać, że największe instytucje ponownie zaczynają budować ekspozycję na Bitcoina po okresie ostrożności.

Czy rozpoczyna się nowa faza akumulacji?

Analitycy podkreślają, że powrót BlackRock do zakupów nie oznacza automatycznie rozpoczęcia nowej hossy. Może jednak świadczyć o zmianie nastawienia inwestorów instytucjonalnych, którzy często wykorzystują okresy słabszych notowań do stopniowego zwiększania swoich pozycji. Rynek będzie teraz obserwował, czy kolejne dni przyniosą następne duże zakupy. Jeśli napływ środków do funduszy ETF utrzyma się, może to przełożyć się na wzrost popytu na Bitcoina i poprawę nastrojów w całym sektorze krypto. Znaczenie będą miały również kolejne decyzje regulacyjne oraz sytuacja makroekonomiczna, które w ostatnich miesiącach mocno wpływały na zachowanie inwestorów.

Co to oznacza dla Bitcoina?

Powrót największego zarządzającego aktywami do zakupów może być jednym z pierwszych sygnałów poprawy sentymentu na rynku. W przeszłości aktywność funduszy ETF wielokrotnie przekładała się na wzrost zainteresowania Bitcoinem oraz zwiększenie jego płynności. Na razie trudno jednak mówić o trwałej zmianie trendu. Inwestorzy będą uważnie śledzić zarówno kolejne ruchy BlackRock, jak i przepływy kapitału do funduszy ETF. Jeśli zakupy będą kontynuowane, może to potwierdzić rozpoczęcie nowego etapu akumulacji i stworzyć korzystniejsze warunki dla wzrostów Bitcoina w drugiej połowie lipca. Więcej na podobne tematy piszemy poniżej:

Bitcoin ETF odbija, ale coś złego dzieje się z BlackRock

BlackRock, Google i 140 firm buduje przełomowego stablecoina. Potężny cios w Tethera i Circle

Artykuł BlackRock ponownie kupuje Bitcoina. Instytucje wracają na rynek? pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Bitcoin za 1 mln dolarów brzmi jak marzenie inwestorów, jednak według współzałożyciela Ledgera taki scenariusz może mieć znacznie ciemniejszą stronę. Eric Larchevêque uważa, że ekstremalny wzrost BTC nie musi oznaczać wyłącznie triumfu kryptowalut. Może też pokazać, że ludzie tracą zaufanie do banków, walut i całego tradycyjnego systemu finansowego.

Bitcoin za milion dolarów nie musi oznaczać zwycięstwa

Dla wielu posiadaczy BTC poziom 1 mln dolarów za jednego Bitcoina działa jak symbol wielkiego sukcesu. Taki kurs sugerowałby ogromny popyt, większe zainteresowanie instytucji i jeszcze mocniejszą pozycję Bitcoina jako cyfrowego złota.

Eric Larchevêque patrzy jednak na ten temat znacznie ostrożniej. W rozmowie w programie „When Shift Happens” stwierdził, że świat, w którym Bitcoin kosztuje 1 mln lub nawet 10 mln dolarów, nie musi wcale wyglądać dobrze.

Jego argument brzmi prosto, ale mocno: tak wysoka cena BTC mogłaby wynikać nie tylko z adopcji, lecz także z załamania zaufania do zwykłych pieniędzy. Innymi słowy, Bitcoin może rosnąć nie dlatego, że wszystko idzie świetnie, ale dlatego, że wokół dzieje się coraz gorzej.

Larchevêque wskazuje, że inwestorzy często patrzą tylko na wykres, a pomijają powód wzrostu. Jeżeli cena idzie w górę dzięki zdrowemu rozwojowi rynku, jasnym regulacjom i większemu użyciu Bitcoina, wtedy taki ruch ma pozytywny sens.

Jeżeli jednak BTC drożeje dlatego, że ludzie boją się bankructw banków, wojny, zadłużenia państw albo szybkiej utraty siły nabywczej walut, wtedy euforia może okazać się złudna. W takim scenariuszu zysk na Bitcoinie staje się raczej sygnałem kryzysu niż powodem do świętowania.

Zobacz też: Początek bessy AI? Akcje tracą ponad 20%, rynek przestał nagradzać nawet rekordy Samsunga

Bitcoin jako finansowa droga awaryjna

Według współzałożyciela Ledgera Bitcoin pełni najważniejszą rolę wtedy, gdy zaufanie do tradycyjnych instytucji zaczyna pękać. Ludzie szukają wtedy aktywa, którego żadna centralna instytucja nie może dodrukować ani kontrolować według politycznych potrzeb.

Dlatego BTC często trafia do tej samej rozmowy co złoto. Inwestorzy od lat traktują złoto jako zabezpieczenie na trudne czasy, z kolei zwolennicy Bitcoina uważają, że cyfrowa waluta może pełnić podobną funkcję w nowoczesnym świecie.

Mimo to różnica pozostaje ogromna. Bitcoin nadal cechuje się znacznie większą zmiennością niż złoto, dlatego nie każdy inwestor widzi w nim spokojną przystań. Dla jednych BTC daje ochronę przed inflacją i słabnącymi walutami, dla innych wciąż pozostaje ryzykownym aktywem spekulacyjnym.

W dodatku sam wzrost ceny nie mówi jeszcze całej prawdy. Rynek musi zrozumieć, czy za ruchem stoi realna adopcja, czy raczej strach przed tym, co dzieje się poza kryptowalutami.

To właśnie w tym miejscu pojawia się najważniejsza lekcja z wypowiedzi Larchevêque’a. Bitcoin po 1 mln dolarów może wyglądać spektakularnie, ale taki kurs nie zawsze oznacza lepszy świat. Czasem może oznaczać świat, w którym stare zasady finansowe zaczynają się sypać.

Dlatego inwestorzy powinni patrzeć nie tylko na cenę, ale także na tło gospodarczego ruchu. Jeżeli Bitcoin rośnie razem z zaufaniem, rozwojem technologii i większym użyciem, rynek dostaje mocny sygnał. Jeżeli jednak rośnie przez panikę, wtedy milion dolarów za BTC może brzmieć bardziej jak ostrzeżenie niż jak zwycięstwo.

Może Cię zainteresować: Nie tylko Bitcoin. Oto kryptowaluty, które również mają halving

Artykuł Bitcoin po milion dolarów nie musi cieszyć. To może być ostrzeżenie pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Giełda kryptowalut AscendEX zakończyła działalność z dniem 1 lipca 2026 roku, ale swoich klientów poinformowała o tym dopiero pięć dni później. Platforma wstrzymała automatyczne wypłaty i otwarcie przyznaje, że nie jest w stanie zagwarantować ani terminu, ani wysokości zwrotu środków. Analiza publicznych portfeli giełdy pokazuje, że w gorących portfelach praktycznie nie ma płynnych aktywów, co przypomina początek afery zondacrypto kiedy to firma od odzyskiwania kryptoaktywów Recoveris po raz pierwszy poinformowała opinię publiczną w Polsce o tym, że na rachunkach onchain giełdy nie ma środków na wypłaty pieniędzy klientom.

Z tego tekstu dowiesz się:

• dlaczego AscendEX zakończył działalność i co napisał w komunikacie do klientów,
• jakie sygnały ostrzegawcze pojawiały się już w czerwcu,
• czy rozporządzenie MiCA chroni klientów upadającej giełdy,
• co powinni zrobić użytkownicy, którzy mają środki na platformie.
• przedstawimy też nasz ranking giełd kryptowalut z licencją MiCA

Upadek giełdy AscendEX. Komunikat pięć dni po fakcie

W oświadczeniu opublikowanym 6 lipca AscendEX podał, że zakończył działalność ze skutkiem od 1 lipca. Jako jeden z powodów wskazał brak zezwolenia wymaganego przez unijne rozporządzenie MiCA (Markets in Crypto-Assets), którego okres przejściowy upłynął właśnie tego dnia. Giełda przyznała jednak, że w grę wchodzą także szersze problemy regulacyjne, finansowe i operacyjne.

Klienci nie mogą już zakładać kont, wpłacać środków, handlować, wymieniać tokenów ani korzystać ze stakingu i pożyczek. Dostęp do platformy pozostaje możliwy wyłącznie w ograniczonym zakresie: do składania wniosków o wypłatę, aktualizacji danych KYC, reklamacji i pobrania historii transakcji.

Najbardziej niepokojący fragment komunikatu dotyczy pieniędzy klientów. Od 6 lipca każda wypłata przechodzi ręczną weryfikację, a giełda zastrzega, że wnioski mogą być opóźnione lub w ogóle nierozpatrzone, między innymi ze względu na ewentualne postępowanie upadłościowe. AscendEX ujawnił przy tym, że liczył na strategiczną transakcję, która miała zapewnić platformie płynność. Kontrahent nie wywiązał się jednak ze zobowiązań.

ZachXBT ostrzegał już pod koniec czerwca

Problemy nie zaczęły się 1 lipca. Znany śledczy on-chain ZachXBT już 26 czerwca opisał serię zgłoszeń od użytkowników, których wypłaty tkwiły w realizacji przez wiele dni, a czasem tygodni. Część transferów nie otrzymała nawet identyfikatora transakcji TXID, co oznacza, że środki nigdy nie trafiły do sieci blockchain. Po przejrzeniu znanych portfeli giełdy w narzędziach Arkham i TRM analityk stwierdził, że w rezerwach praktycznie brakuje dużych płynnych aktywów, takich jak Ethereum, USDT czy Solana. Według danych on-chain wartość rezerw AscendEX spadła około 20 czerwca o ponad 240 mln dolarów.

Na początku lipca ZachXBT zwrócił uwagę, że wypłaty wciąż nie są realizowane, choć giełda przyjmowała jeszcze wpłaty. Poszkodowanym doradził zgłaszanie sprawy organom ścigania. W mediach społecznościowych pojawiły się też pojedyncze, niepotwierdzone relacje o blokowaniu wypłat już w maju oraz o uzależnianiu rozpatrzenia sprawy od usunięcia krytycznych wpisów. Do tych doniesień należy podchodzić ostrożnie, ale wpisują się one w szerszy obraz platformy tracącej płynność.

Warto przypomnieć, że AscendEX, działający wcześniej pod marką BitMax, nie był giełdą z marginesu rynku. Platforma powstała w 2018 roku, w 2021 roku pozyskała 50 mln dolarów w rundzie prowadzonej przez Polychain Capital i Hack VC, a w grudniu tego samego roku padła ofiarą ataku hakerskiego przypisywanego grupie Lazarus, w którym straciła około 78 mln dolarów.

MiCA nie zwróci klientom pieniędzy

Upadek AscendEX pokazuje granice nowych unijnych regulacji. MiCA nakłada na autoryzowane giełdy obowiązek rozdzielenia aktywów klientów od środków własnych, ale nie tworzy systemu rekompensat na wzór tego, który chroni inwestorów na rynkach tradycyjnych. Co więcej, klienci podmiotów bez zezwolenia nie korzystają z ochrony przewidzianej w rozporządzeniu, a AscendEX takiego zezwolenia nigdy nie uzyskał.

ESMA (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) oczekiwała od nieautoryzowanych platform wiarygodnych planów wygaszenia działalności, wcześniejszego informowania klientów i jasnych terminów zwrotu aktywów. AscendEX zrobił dokładnie odwrotnie: powiadomił użytkowników po fakcie i odmówił podania jakichkolwiek terminów.

Co robić? Klienci giełdy powinni teraz zabezpieczyć dowody: zrzuty ekranu salda, historię operacji, numery zgłoszeń, korespondencję z supportem i identyfikatory transakcji. Trzeba też uważać na firmy oferujące „odzyskanie kryptowalut” za opłatą z góry. Takie wtórne oszustwa regularnie pojawiają się przy problemach giełd i żerują na desperacji poszkodowanych.

Bezpieczne alternatywy

Jeżeli szukasz licencjonowanej w Unii Europejskiej, bezpiecznej giełdy, pod tym linkiem znajdziesz nasz rozwijany od niedawna i na bieżąco aktualizowany ranking gdzie typujemy najlepsze (naszym zdaniem) obecnie platformy, przeczytaj też koniecznie nasz artykuł o najlepszej prawdopodobnie ofercie dla przenoszących środki z portfeli self custody, Binance i innych giełd bez licencji MiCA, która potrwa do końca lipca.

Redakcja BitHub.pl poleca również:

• Skradziono 20 milionów dolarów. Złodziej kupił sobie głosy i miał demokratyczną większość
• Powraca problem dotyczący kopania bitcoinów. Mining jest zagrożony?
• To był najgorszy czerwiec od 4 lat dla Bitcoina. Co z lipcem?

Artykuł Druga zondacrypto? Giełda krypto padła „przez MiCA”, co robić jeśli trzymasz tam środki? pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Ceny ropy gwałtownie wzrosły po kolejnej eskalacji napięć wokół Iranu i Cieśniny Ormuz. Notowania Brent przekroczyły 76 dolarów za baryłkę, a amerykańska ropa WTI wzrosła powyżej 72 dolarów, notując największy jednodniowy ruch od kilku tygodni. Powodem nie jest wyłącznie kolejna wymiana ognia na Bliskim Wschodzie. Rynek zaczyna dochodzić do wniosku, że konflikt może potrwać znacznie dłużej, niż jeszcze kilka dni temu zakładano. Donald Trump rzuca groźy względem Teheranu, a Iran wydaje się nadal wysoko trzymać gardę.

Kluczowe wnioski

• Brent wzrósł o ponad 5 proc. i przekroczył 76 dolarów za baryłkę, a amerykańska WTI podrożała powyżej 72 dolarów.
• Stany Zjednoczone wycofały zgodę umożliwiającą sprzedaż irańskiej ropy, a poziom zagrożenia dla statków przepływających przez Cieśninę Ormuz został podniesiony do „severe”.
• Rynek coraz mniej wierzy w szybkie rozwiązanie konfliktu, przez co do cen ropy wraca premia za ryzyko geopolityczne.
• Dolar i rentowności zyskują na fali obaw o skok inflacji – inwestorzy ostrożniej podchodzą do Bitcoina i metali szlachetnych

Rynek znów wycenia ryzyko, a nie bieżącą podaż

Jeszcze kilka dni temu inwestorzy zakładali, że zawieszenie broni pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Iranem pozwoli ograniczyć napięcia na Bliskim Wschodzie. Dzisiejsza reakcja rynku pokazuje, jak szybko ten scenariusz został zakwestionowany.

Najpierw amerykański Departament Skarbu cofnął licencję umożliwiającą sprzedaż irańskiej ropy. Chwilę później pojawiły się informacje o kolejnych atakach na tankowce oraz nowych amerykańskich uderzeniach na cele w Iranie.

Rynek przestał wyceniać krótkotrwały kryzys. Coraz więcej inwestorów zaczyna zakładać, że konflikt może utrzymać się przez wiele tygodni lub nawet miesięcy.

To zasadnicza różnica. Cena ropy bardzo często reaguje nie na sam konflikt, lecz na prawdopodobieństwo zakłóceń dostaw w przyszłości. Wypowiedzi Trumpa ze szczytu NATO w Ankarze sugerują, że armia USA jest gotowa na eskalację. Pisaliśmy o tym w Trwa spotkanie Trump – Zełenski: produkcja rakiet Patriot w Ukrainie i szczyt w Moskwie. Co wiemy?

Cieśnina Ormuz ponownie staje się największym problemem

Większość światowego handlu ropą z Zatoki Perskiej przechodzi właśnie przez Cieśninę Ormuz. To jeden z najważniejszych punktów transportowych dla globalnego rynku energii.

W tym tygodniu amerykańskie Joint Maritime Information Center podniosło poziom zagrożenia dla statków przepływających przez cieśninę do poziomu „severe”. Według centrum istnieje wysokie prawdopodobieństwo celowych działań Iranu wobec jednostek handlowych.

Nie jest to wyłącznie środek ostrożności. Po zawarciu tymczasowego porozumienia z 17 czerwca Iran zobowiązał się do zapewnienia bezpiecznej żeglugi. Mimo to w ostatnich dniach doszło do kolejnych ataków na tankowce korzystające z korytarza chronionego przez amerykańską marynarkę wojenną.

To sugeruje, że nawet jeśli formalnie obowiązuje porozumienie, w praktyce żadna ze stron nie ufa drugiej na tyle, aby przywrócić normalny handel.

Dlaczego rynek tak nerwowo reaguje?

Sama liczba incydentów nie tłumaczy ponad pięcioprocentowego wzrostu cen.

Znacznie ważniejsze jest to, co wydarzenia mówią o perspektywach negocjacji.

Analitycy zwracają uwagę, że strony nie potrafią dojść do porozumienia nawet w sprawie technicznych zasad funkcjonowania Cieśniny Ormuz. Jeżeli tak trudne okazują się rozmowy dotyczące żeglugi, osiągnięcie porozumienia w znacznie bardziej skomplikowanej kwestii irańskiego programu nuklearnego może potrwać zdecydowanie dłużej.

To właśnie dlatego rynek ponownie dolicza do cen ropy tzw. premię geopolityczną.

Jeszcze tydzień temu inwestorzy zakładali, że napięcia będą stopniowo wygasać. Dziś coraz częściej pojawia się pytanie, czy konflikt nie wchodzi dopiero w kolejną fazę.

OPEC+ może zwiększać wydobycie, ale rynek patrzy gdzie indziej

Teoretycznie dodatkowym zabezpieczeniem przed wzrostem cen pozostaje polityka OPEC+, która zakłada stopniowe zwiększanie produkcji.

Problem polega na tym, że dodatkowe baryłki niewiele pomogą, jeżeli fizyczny transport ropy stanie się utrudniony.

To klasyczny przykład sytuacji, w której rynek bardziej obawia się logistyki niż samej podaży. Nawet przy odpowiednim wydobyciu surowiec musi jeszcze bezpiecznie dotrzeć do odbiorców.

Dlatego decyzje OPEC+ zeszły obecnie na drugi plan. Dla inwestorów ważniejsze stało się pytanie, czy ropa będzie mogła swobodnie opuszczać Zatokę Perską.

Czy ropa może ponownie kosztować 100 dolarów?

Jeszcze miesiąc temu taki scenariusz wydawał się mało prawdopodobny. Dzisiaj wraca do analiz największych domów maklerskich. Sam konflikt na Bliskim Wschodzie prawdopodobnie nie wystarczy, aby utrzymać ceny powyżej 100 dolarów przez dłuższy czas. Taki poziom wymagałby znacznie poważniejszego zakłócenia dostaw. Rynek dostrzega jednak coraz więcej czynników ryzyka. Najważniejsze z nich to:

• ponowne zamknięcie lub częściowa blokada Cieśniny Ormuz,
• kolejne ograniczenia eksportu irańskiej ropy,
• ataki na infrastrukturę energetyczną w Zatoce Perskiej,
• eskalacja wojny pomiędzy Rosją i Ukrainą obejmująca sektor energetyczny.

To ostatni element jest często pomijany. Jeżeli jednocześnie doszłoby do poważniejszych zakłóceń eksportu ropy z Bliskiego Wschodu i dalszych ataków na rosyjską infrastrukturę energetyczną, rynek mógłby ponownie zacząć wyceniać trzycyfrowe ceny surowca.

Jest też bardziej optymistyczny scenariusz

Nie można jednak zakładać, że obecna eskalacja będzie trwała bez końca. Administracja Donalda Trumpa znajduje się pod presją zbliżających się wyborów do Kongresu, a utrzymujące się wysokie ceny paliw nie sprzyjają amerykańskim wyborcom. Średnia cena galonu benzyny w USA pozostaje blisko 4 dolarów, dlatego Biały Dom ma silną motywację do ograniczenia napięć.

Jeżeli rozmowy z Iranem zostaną wznowione, ograniczenia dotyczące eksportu ropy zostaną ponownie złagodzone, a żegluga przez Cieśninę Ormuz wróci do normy, obecna premia za ryzyko może stosunkowo szybko zniknąć z rynku.

Na razie inwestorzy handlują jednak nie nadzieją na porozumienie, lecz ryzykiem dalszej eskalacji. To właśnie dlatego ropa drożeje mimo wcześniejszych planów zwiększenia wydobycia przez OPEC+.

Najbliższe dni mogą okazać się kluczowe. Rynek będzie śledził nie tylko kolejne komunikaty z Waszyngtonu i Teheranu, ale przede wszystkim sytuację w Cieśninie Ormuz. Jeżeli liczba incydentów będzie rosła, ceny ropy pozostaną wyjątkowo wrażliwe na każdą nową informację z regionu.

Artykuł Ropa drożeje, rynek znów boi się Cieśniny Ormuz. Skok inflacji przesądzony? pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Amerykański rynek akcji w kolejnych latach odegra wielką rolę w stabilności całej gospodarki USA, zatem hossa może nie skończyć się prędko z dwóch powodów: są nimi Fed i system emerytalny w USA. Dlaczego? Ponad połowa Amerykanów posiada akcje, a rosnące plany emerytalne sprawiają, że sytuacja na rynku akcji dotyka finansów niemal każdego gospodarstwa domowego. Eric Balchunas, starszy analityk ETF w Bloomberg Intelligence uważa, że w czasie kolejnego dużego kryzysu Rezerwa Federalna może sięgnąć po narzędzie dotąd niewyobrażalne. Mianowicie bezpośredni zakup funduszy ETF opartych na akcjach.

Brzmi kontrowersyjnie, ale historia ostatnich kryzysów pokazuje stopniowe rozszerzanie arsenału Fed. To nie znaczy, że nigdy więcej spadków na giełdzie nie będzie, ale o wieloletnią bessę możę być trudno. Z drugiej strony tego typu „stabilne systemy” mają tendencję do załamywania się w najmniej oczekiwanych momentach. Ryzyko tego rodzaju podkreśla m.in. dorobek Nassima Nicholasa Taleba i historia przeszłycy kryzysów. Od rosyjskiego i azjatyckiego z przełomu XX i XXI wieku po kryzys meksykańskiego peso.

Najważniejsze informacje

• Eric Balchunas uważa, że Fed może w przyszłości kupować ETF-y akcyjne, podobnie jak wcześniej zaczął skupować obligacje korporacyjne i fundusze obligacyjne.
• Ponad połowa Amerykanów posiada akcje, a wraz z planowanym rozszerzeniem programów oszczędnościowych odsetek ten może zbliżyć się do 70 proc., zwiększając polityczne znaczenie rynku akcji.
• To na razie scenariusz, a nie prognoza, ale pokazuje, jak zmienia się sposób myślenia o roli giełdy w amerykańskiej gospodarce.

Dlaczego pojawia się pomysł, że Fed mógłby kupować akcje?

Balchunas zwraca uwagę, że każda większa recesja prowadziła do poszerzenia narzędzi wykorzystywanych przez Rezerwę Federalną. W czasie kryzysu finansowego z 2008 roku Fed uruchomił skup papierów zabezpieczonych hipotekami (MBS). Podczas pandemii COVID-19 zrobił kolejny krok, obejmując programem wsparcia obligacje korporacyjne oraz fundusze ETF inwestujące w ten segment rynku.

Autor argumentuje, że zakup ETF-ów akcyjnych nie byłby więc całkowitym zerwaniem z dotychczasową polityką. W jego ocenie byłby raczej kolejnym etapem rozszerzania instrumentów wykorzystywanych do stabilizacji rynku w czasie głębokiego kryzysu.

To nie oznacza, że taki scenariusz jest przesądzony. Fed wielokrotnie podkreślał swoją niezależność, a bezpośredni skup akcji budziłby poważne pytania o mandat banku centralnego oraz wpływ na funkcjonowanie wolnego rynku.

Giełda przypomina system emerytalny

Jednym z głównych argumentów Balchunasa jest zmieniająca się struktura amerykańskich oszczędności. Coraz większa część majątku gospodarstw domowych jest ulokowana na rynku akcji, przede wszystkim za pośrednictwem funduszy ETF i planów emerytalnych.

Według przywołanych danych akcje posiada obecnie około 55–58 proc. Amerykanów. Jeśli kolejne programy zachęcające do inwestowania obejmą miliony nowych uczestników, udział społeczeństwa posiadającego ekspozycję na giełdę może zbliżyć się do 70 proc.

Zmienia to perspektywę polityczną. Im większa część społeczeństwa uzależnia swoje oszczędności od kondycji Wall Street, tym większa może być presja na instytucje publiczne, aby ograniczać skutki długotrwałych rynków niedźwiedzia.

Japonia i Chiny pokazują – taki model już istnieje

Balchunas przypomina, że bezpośrednie zakupy ETF-ów przez bank centralny nie są rozwiązaniem bez precedensu. Tego typu działania były już wykorzystywane przez Bank Japonii, który przez lata kupował fundusze ETF jako element polityki monetarnej. Podobne instrumenty stosowano również w Chinach podczas okresów zwiększonej zmienności rynku.

To jednak ważne rozróżnienie. Ani struktura amerykańskiego rynku finansowego, ani mandat Rezerwy Federalnej nie są takie same jak w Japonii czy Chinach. Dlatego ewentualne wykorzystanie podobnego narzędzia wymagałoby nie tylko decyzji ekonomicznej, ale również szerokiej akceptacji politycznej i prawnej.

Aktualnie Bank Japonii przez wiele lat należał do największych posiadaczy funduszy ETF inwestujących w japońskie akcje. Był to jeden z najbardziej nietypowych elementów ultrałagodnej polityki pieniężnej prowadzonej po latach deflacji.

Dlaczego inwestorzy coraz częściej zakładają, że Fed uratuje rynek?

Balchunas uważa, że część inwestorów już dziś zakłada istnienie tzw. Fed put, czyli przekonania, że w czasie głębokiego załamania bank centralny ponownie wkroczy z pomocą.

Autor wskazuje na dwa sygnały. Pierwszym są utrzymujące się napływy środków do funduszy ETF nawet podczas większych korekt. Drugim jest badanie opinii, według którego około trzy czwarte respondentów spodziewa się interwencji Fed podczas kolejnego kryzysu.

To nie musi oznaczać, że rynek ma rację. Historia pokazuje jednak, że oczekiwania inwestorów potrafią wpływać na zachowanie rynku jeszcze zanim pojawią się realne działania banków centralnych. Największym problemem tej tezy jest to, że opiera się na zmianie sposobu działania Fed, a nie na oficjalnych planach banku centralnego.

Przeciwnicy takiego rozwiązania wskazują, że skup akcji oznaczałby jeszcze silniejsze zacieranie granic między polityką pieniężną a wspieraniem wycen aktywów. Pojawiłyby się także pytania o wybór sektorów, ryzyko faworyzowania części rynku oraz jeszcze większy problem tzw. moral hazard, czyli zachęcania inwestorów do podejmowania nadmiernego ryzyka w przekonaniu, że bank centralny i tak ograniczy skalę strat.

To sprawia, że analiza Balchunasa jest bardziej próbą opisania kierunku, w którym może zmierzać polityka kryzysowa, niż prognozą najbliższych działań Fed.

Co warto obserwować?

Dyskusja o ewentualnym skupie ETF-ów pokazuje przede wszystkim, jak bardzo zmieniła się rola amerykańskiej giełdy w gospodarce. Rynek akcji nie jest już postrzegany wyłącznie jako miejsce finansowania przedsiębiorstw, ale coraz częściej jako filar majątku gospodarstw domowych i systemu emerytalnego.

Jeżeli w przyszłości doszłoby do głębokiego kryzysu finansowego, inwestorzy będą uważnie obserwować nie tylko decyzje dotyczące stóp procentowych, ale również to, czy Fed ponownie zdecyduje się rozszerzyć swój zestaw narzędzi. Sam fakt, że taki scenariusz jest dziś przedmiotem poważnej debaty, pokazuje, jak bardzo zmieniło się myślenie o granicach interwencji banków centralnych.

Artykuł Hossa na Wall Street nigdy się nie skończy? Oto dwa powody pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Prezydent Kazachstanu Kassym-Jomart Tokayev podpisał dekret „W sprawie środków stymulujących i rozwijających sektor aktywów cyfrowych w Republice Kazachstanu”. To kontynuacja jego polityki, której celem ma być stworzenie „nowoczesnego i przejrzystego ekosystemu cyfrowych usług finansowych w kraju”.

Prezydent Kazachstanu chce pomóc w rozwoju rynku kryptowalut

Dokument został opracowany przez Ministerstwo Sztucznej Inteligencji i Rozwoju Cyfrowego oraz Narodowy Bank Kazachstanu we współpracy z odpowiednimi agencjami rządowymi i Międzynarodowym Centrum Finansowym w Astanie. Założeniem projektu jest stworzenie fundamentów pod rozwój regulowanego rynku aktywów cyfrowych, wdrażanie innowacyjnych technologii finansowych oraz zwiększenie atrakcyjności inwestycyjnej kraju. Innymi słowy, Kazachstan chce ściągnąć do siebie kapitał związany z tym stosunkowo nadal nowym rynkiem.

Dekret zakłada przede wszystkim modernizację infrastruktury płatniczej. W praktyce ma to oznaczać zwiększenie adopcji cyfrowych aktywów: wykorzystanie stablecoinów do rozliczeń transakcji transgranicznych. Ma to też pomóc stworzyć nowe możliwości dla kazachskich przedsiębiorstw w kwestii prowadzenia działalności eksportowej i importowej.

To wszystko ma zostać obudowane regulacjami. Jak czytamy w komunikacie, „wśród planowanych inicjatyw znajduje się stworzenie warunków do dobrowolnego ujawniania aktywów cyfrowych, które wcześniej były przechowywane na zagranicznych, nieregulowanych platformach, a następnie ich transfer do licencjonowanych krajowych dostawców usług”. Do tego mają dojść ulgi podatkowe dla osób fizycznych, które inwestują w kryptowaluty. Dochody z transakcji zrealizowanych przy pomocy krajowej infrastruktury mają być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przede wszystkim mining!

Rządzący planują też „efektywne wykorzystanie zasobów energetycznych”. Chcą stworzyć mechanizm, który umożliwi „wykorzystanie gazu ziemnego i gazu ziemnego wydobywanego ze złóż ropy naftowej oraz gazu ziemnego do autonomicznej produkcji energii elektrycznej, przy czym energia ta może być potencjalnie przeznaczana na cyfrowy mining”. Kluczowy zapis znajduje się jednak dalej: zasoby te będą mogły być stosowane w kopaniu bitcoinów, ale tylko wtedy, gdy „nie są niezbędne do zaspokojenia potrzeb państwa”.

Wicepremier i minister ds. sztucznej inteligencji i rozwoju cyfrowego Republiki Kazachstanu, Żasłan Madijew, uważa, że podpisanie dokumentu przez głowę państwa to przełom, a celem rządu „jest uczynienie z Kazachstanu atrakcyjnego miejsca dla globalnego kapitału (…), zapewniając jednocześnie maksymalną przejrzystość i ochronę każdemu uczestnikowi tego rynku”.

Z kolei według wiceministra ds. sztucznej inteligencji i rozwoju cyfrowego Gizzata Baitursynowa, dekret stwarza przewidywalne warunki działania dla wszystkich uczestników branży – od firm kopiących kryptowaluty po instytucje finansowe.

Warto dodać, że regulacje są w kraju potrzebne też z innego powodu. W 2024 r. nielegalny obrót kryptowalutami w Kazachstanie osiągnął poziom aż 95%. Rząd traci więc i na potencjalnych wpływach do budżetu, i nie ma kontroli nad branżą.

Nieco ponad rok temu prezydent Tokayev w czasie Astana International Forum ogłosił rozpoczęcie prac nad projektem CryptoCity. Chodzi o specjalną strefę, w której kryptowalutami będzie można płacić za realne towary i usługi.

Przeczytaj też inne gorące newsy:

• Vanguard kończy wojnę z kryptowalutami i… planuje zatrudnić eksperta ds. aktywów cyfrowych
• XRP traci ważne wsparcie. Czy kurs spadnie do 1 dolara?
• Początek bessy AI? Akcje tracą ponad 20%, rynek przestał nagradzać nawet rekordy Samsunga

Artykuł Prezydent Kazachstanu podpisał dekret przyspieszający adopcję kryptowalut. W planach zwolnienie z podatku pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Dogecoin ponownie przyciąga uwagę, ale tym razem nie za sprawą medialnego szumu czy aktywności w mediach społecznościowych. Dane on-chain pokazują, że duże portfele systematycznie zwiększają swoje zasoby DOGE w czasie rynkowej korekty. Dla wielu uczestników rynku może to być znacznie cenniejszy sygnał niż kolejne spekulacje dotyczące przyszłości memecoina.

Analitycy podkreślają jednak, że sama aktywność wielorybów nie gwarantuje wzrostów. Jest to jedynie jeden z elementów, który warto uwzględnić podczas oceny sytuacji rynkowej.

Wieloryby skupują Dogecoin

W czasie gdy kurs Dogecoina pozostaje pod presją, najwięksi inwestorzy wykorzystują niższe ceny do zwiększania swoich pozycji. Takie zachowanie często interpretowane jest jako oznaka długoterminowego zaufania do aktywa. Nie oznacza to jednak, że wzrosty są przesądzone. Historia rynku krypto pokazuje, że nawet najwięksi inwestorzy mogą kupować z dużym wyprzedzeniem lub błędnie oceniać moment wejścia na rynek. Mimo to obserwacja przepływów on-chain daje znacznie bardziej wiarygodny obraz niż analiza nastrojów w mediach społecznościowych. W przypadku Dogecoina ma to szczególne znaczenie, ponieważ jego notowania od lat są silnie uzależnione od emocji inwestorów i internetowych trendów. Dlatego informacje o zakupach dokonywanych przez duże portfele stanowią dla rynku konkretny sygnał, którego nie można całkowicie ignorować.

Dane są ważniejsze niż spekulacje

Eksperci zwracają uwagę, że inwestorzy nie powinni traktować zakupów wielorybów jako automatycznej zapowiedzi nowej hossy. Rynek krypto wielokrotnie pokazywał, że pojedynczy sygnał nie wystarcza do rozpoczęcia trwałego trendu wzrostowego. Znacznie ważniejsze jest obserwowanie, czy obecne zakupy będą kontynuowane w kolejnych dniach i tygodniach. Dopiero seria podobnych transakcji może świadczyć o budowaniu większych pozycji przez inwestorów instytucjonalnych lub największych uczestników rynku. Analitycy podkreślają również, że warto oddzielać potwierdzone dane od spekulacji. Faktem jest zwiększanie liczby DOGE na dużych portfelach. Wszystkie prognozy dotyczące przyszłego kursu pozostają natomiast jedynie przypuszczeniami.

Co dalej z kursem?

Najbliższe sesje pokażą, czy obecna aktywność wielorybów przerodzi się w większy trend zakupowy. Rynek będzie obserwował kolejne dane on-chain, ruchy największych portfeli oraz zachowanie ceny w kluczowych strefach wsparcia i oporu. Jeżeli do zakupów dużych inwestorów dołączy rosnąca aktywność pozostałych uczestników rynku, może to stworzyć fundament pod silniejsze odbicie. Jeśli jednak kolejne sygnały nie pojawią się, obecne zakupy pozostaną jedynie interesującym epizodem bez większego wpływu na długoterminowy trend. Dla inwestorów oznacza to jedno – warto obserwować nie tylko nagłówki i dyskusje w mediach społecznościowych, ale przede wszystkim twarde dane dotyczące przepływu kapitału. To właśnie one najczęściej pokazują, jak zachowują się najwięksi gracze, zanim rynek wykona kolejny większy ruch. Więcej na jego temat piszemy poniżej:

Dogecoin w fazie wyczekiwania. Wieloryby skupują DOGE

Dogecoin wysyła rzadki sygnał kupna. Wystrzeli?

Artykuł Wieloryby skupują Dogecoin. Czy to zapowiedź większego ruchu? pochodzi z serwisu BitHub.pl.