W Europie trumny w coraz większym zakresie są masowo sprowadzane – oczywiście z Chin. Wydawałoby się, że chociaż w tej jednej dziedzinie Europejczycy mogliby obejść się bez wiecznego outsourcingu – w końcu trumny to tylko starannie obrobione drewno z dodatkami, nie energochłonna produkcja przemysłowa czy wymagająca egzotycznych metali elektronika. Tymczasem nawet w tej kwestii europejski wspólny rynek w coraz większym stopniu przypomina inwalidę, niezdolnego do działania bez zewnętrznej pomocy – co „zawdzięcza” zarówno Brukseli, jak i Pekinowi.

Przypadający dzień Wszystkich Świętych nie mógłby chyba być lepszą okazją lepszą okazją do omówienia doniesień z tej bardzo specyficznej branży, jaką jest produkcja akcesoriów funeralnych. Konkretnie chodzi o tytułowe trumny. Na pierwszy rzut oka Europa, której statystyki demograficzne (przynajmniej te nie uwzględniające mas imigrantów), są coraz bardziej dołujące, powinna być dla ich producentów atrakcyjnym rynkiem o wysokim i stabilnym popycie. Może nie aż tak lukratywnym, jakim stała się Rosja dla tamtejszych wytwórców po rozpoczęciu inwazji na Ukrainę, ale mimo wszystko. W końcu tylko w 2024 r. w UE umarło 4,81 mln osób.

Tymczasem nastroje w branży są, nomen omen, grobowe. Europejscy przedsiębiorcy wytwarzający trumny – dotąd pozbawieni własnego lobby czy politycznej organizacji branżowej (komu mogłoby bowiem jeszcze niedawno przyjść do głowy, by lobbować w tak niepodatnej na polityczne zawirowania branży?) – właśnie zawiązali koalicję i przygotowują formalną skargę antydumpingową przeciwko chińskim producentom i eksporterom trumien. Przedstawiciele środowiska mieli się także spotkać z urzędnikami Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej – choć ta ostatnia tego faktu „nie potwierdza”.

Konkurencja dumpingowa

Domagają się oni, aby UE wszczęła postępowanie w sprawie przywozu trumien produkowanych w Chinach na rynku unijnym – zwłaszcza tych sprzedawanych poniżej ich normalnej wartości, czyli w praktyce ceny na rynku chińskim. To zaś, jak twierdzi branża, nieuczciwa konkurencja, która zmusza coraz więcej europejskich wytwórców do zamykania wieka drzwi działalności. Szacuje się, że w ciągu pięciu lat liczba europejskich wytwórców spadła ze 120 do 90 – co nie oznacza, że ci, którzy przetrwali, przejęli klientelę upadających: bowiem raptem około połowy tych zamówień trafiło do nich – resztę przechwycili producenci chińscy.

Ci ostatni mają przy tym ogromną przewagę pod względem warunków prowadzenia działalności. Wykonanie trumny w Chinach kosztować ma bowiem około 80 euro, sprzedawanej potem po 100-110 euro. Dla porównania w znanych z funeralnego „designu” Włoszech koszt ten to 260 euro. Różnicę przypisuje się dotacjom Pekinu dla eksporterów, tańszej sile roboczej czy dostępowi do tańszego drewna – tym nie da się jednak wytłumaczyć wszystkiego. Za równie istotny należy uznać duszący gorset bizantyjskich regulacji UE czy absurdalnie wysokie ceny energii, wynikające z „zielonej” polityki energetycznej i emisyjnej Brukseli.

„Opakowania”

Dodatkowo importerzy z Chin mają także ochoczo obchodzić bariery importowe. Podejrzewa się tutaj dwie praktyki – chodzi o trumny wysyłane w opakowaniach płaskich (flat-packed), które formalnie klasyfikuje się jako elementy drewniane i montuje dopiero po przekroczeniu zewnętrznych granic UE, a także te w ogóle nie zgłaszane jako trumny, oficjalnie udające opakowania innych towarów. I choć Bruksela przyznała, że towar niezmontowany może zostać uznany za wyrób gotowy, jeśli zachowuje jego istotne cechy, to najpierw trzeba by jednak ten fakt potwierdzić w ramach dochodzenia – którego, jeśli chodzi o trumny, dotąd nie wszczęto.

Pozostaje smutno, bo z jedynie niewielką przesadą zapytać, czy Stary Kontynent – pełen powoli odchodzących z tego padołu emerytów i z gospodarką deptaną przez aroganckich eurokratów, sepleniących o „ambicjach klimatycznych” kosztem niszczenia podstaw europejskiego potencjału przemysłowego – potrafi dziś w ogóle cokolwiek wyprodukować sam, bez polegania na tanim imporcie z Azji? Czy też swą przyszłość widzi jako coraz szybsze zamykanie biznesu – tak w sensie gospodarczym, jak i demograficznym i kulturowym? To ostatnie to co prawda cywilizacyjne samobójstwo – ale za to jakie ekologiczne, zielone i niskoemisyjne…

Artykuł Nawet trumny są teraz z Chin? Europejscy producenci alarmują, wskazują na praktyki dumpingowe Pekinu pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Siedem głównych państw OPEC+ zostawiło grudniowe limity wydobycia bez zmian i odkłada znaczące zmiany na 2027 r. W tym czasie ropa Brent zamknęła październik wzrostem o 13,6%, a ceny pchają w górę wojna z Iranem i ataki Huti na Arabię Saudyjską. W tym artykule pokazuję, które poziomy na wykresie mają teraz znaczenie i co może zmienić szczyt 29 listopada.

OPEC+ zamraża limity na grudzień i odkłada trudne decyzje

Arabia Saudyjska, Rosja, Irak, Kuwejt, Algieria, Kazachstan i Oman spotkały się w niedzielę online i nie ruszyły limitów wydobycia ropy naftowej na grudzień. To już trzeci miesiąc z rzędu bez zmian.

Decyzja nie zaskoczyła analityków, bo papierowe limity mają dziś mniejsze znaczenie niż zwykle. Państwa z Zatoki zwiększają eksport, który od miesięcy blokuje wojna z Iranem. Większość z nich wciąż wydobywa jednak wyraźnie poniżej limitów i poziomów sprzed wojny. Podnoszenie celów, których nikt nie jest w stanie wykonać, nie miałoby zatem sensu.

Cena ropy Brent wspina się na najwyższy poziom od kwietnia

W piątek wygasający kontrakt grudniowy na Brent zamknął się na 117,64 USD za baryłkę, po dotknięciu podczas sesji poziomu 118 USD.

Kontrakt styczniowy, który jest teraz głównym punktem odniesienia, skończył dzień na 113,43 USD.

Amerykańska WTI zyskała natomiast 2,08%, do 104,12 USD.

Cały październik przyniósł Brentowi 13,6% wzrostu, a WTI 15,2%. To już z resztą czwarty wzrostowy miesiąc z rzędu.

Huti niedawno przyznali się do ataków na saudyjskie rafinerie w Ras Tanura i Rabigh oraz na zakład Aramco w Abqaiq. Do tego doszedł jeszcze atak na kolejny tankowiec w cieśninie Ormuz.

Dla kontraktu styczniowego najbliższe wsparcie leży między 111 a 113 USD, czyli w strefie, która w październiku była z kolei oporem. Opór wyznacza piątkowy szczyt przy 118 USD, a dalej okrągłe 120 USD, które od wiosny kilka razy zatrzymywało wzrosty. Jeśli po wyborach w USA wojna w Iranie się zaostrzy, spodziewałbym się testu tej bariery jeszcze w listopadzie.

Kartel naftowy szykuje się na trudny szczyt 29 listopada

Prawdziwie ważna decyzja kartelu naftowego zapadnie już za cztery tygodnie. 29 listopada spotka się bowiem cała grupa 21 państw i ustali limity na 2027 r. Wcześniej OPEC+ musi zamknąć przegląd mocy wydobywczych członków. Wojna rozbiła plany rozbudowy w regionie, więc przegląd skończy się dopiero w połowie listopada.

Stawka jest spora. We wrześniu grupa skończyła wycofywać cięcie o 1,65 mln baryłek dziennie z 2023 r. Do końca 2026 r. obowiązuje jednak jeszcze druga warstwa ograniczeń, około 2 mln baryłek dziennie. Co więcej, od maja w OPEC nie ma już Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Moim zdaniem kartel stoi dziś przed dużym paradoksem. Jeśli ropa z Zatoki wróci na rynek, w 2027 r. może pojawić się nadwyżka, która zbije ceny. Dziś OPEC+ nie zarządza rynkiem ropy, tylko czeka, aż zrobi to za niego wojna.

Więcej artykułów w tej tematyce:

Giganci przepalają gotówkę na AI. Co dalej z akcjami Big Tech?

Reddit zarabia miliony, a akcje runęły o 29%. Google zaczyna odcinać mu użytkowników!

Indeks S&P 500 z najgorszą sesją od czerwca. Gdzie zatrzyma się korekta?

Artykuł Cena ropy na najwyższym poziomie od kwietnia. OPEC+ czeka z decyzją do 2027 roku pochodzi z serwisu BitHub.pl.

S&P 500 wchodzi w listopad po trzech spadkowych tygodniach i najgorszej sesji od czerwca. W tym tygodniu na Wall Street zbiegają się wybory do Kongresu, wyniki Apple, Palantira i AMD oraz piątkowy raport z rynku pracy. Rynek już wycenia grudniową podwyżkę stóp.

Wybory, Apple i rynek pracy ustawiają tydzień na Wall Street

W poniedziałek po sesji wyniki pokażą Apple i Palantir. Dla Apple to pierwszy raport pod wodzą nowego prezesa Johna Ternusa. Rynek czeka na około 1,98 USD zysku na akcję przy przychodach rzędu 113,3 mld USD. Tego samego dnia wyjdzie indeks ISM dla przemysłu, który we wrześniu wyniósł 54,5 pkt.

We wtorek Amerykanie wybierają Kongres, a po sesji raportuje AMD. W środę przyjdą ISM dla usług, dane ADP oraz wyniki Qualcommu, Arm i Ubera. W sumie w tym tygodniu raporty opublikuje 138 spółek z S&P 500.

Tło makroekonomiczne jest dziś szczególnie wymagające. Wspomniany indeks w poprzednim tygodniu stracił 0,6%, a Nasdaq 2%. Obie serie spadków trwają już trzy tygodnie.

Moja prognoza S&P 500

S&P 500 zamknął piątek na 7 580,07 pkt, tuż pod pasmem między 7 600 a 7 680 pkt. W tym samym miejscu leży 50-dniowa średnia. Do rekordu z 6 października (7 818,93 pkt) brakuje mu około 3%.

Dopóki S&P 500 zamyka sesje pod 7 600 pkt, przewagę mają sprzedający. Jeśli zła passa technologii potrwa dłużej, spodziewałbym się zejścia w stronę 200-dniowej średniej w okolicy 7 300 pkt. Dopiero powrót nad 7 680 pkt otworzyłby drogę do ponownego ataku na rekord.

Kupujący mają jednak po swojej stronie kalendarz. Listopad w roku wyborów połówkowych to statystycznie najlepszy miesiąc dla Nasdaqa, ze średnim wzrostem o 3,5%.

Rynek pracy i Fed rozstrzygną, czy SPX przerwie serię spadków

Najważniejszy dzień przypada na piątek. Konsensus zakłada, że raport z rynku pracy za październik pokaże 55 tys. nowych miejsc pracy i bezrobocie na poziomie 4,2%. We wrześniu gospodarka dodała tylko 29 tys. etatów.

Fed weźmie te dane pod lupę przed decyzją 9 grudnia. Stopy są teraz w przedziale od 3,75% do 4,00%, a rynek wycenia około 80% szans na podwyżkę. Słaby wynik zmniejszy presję na Fed, ale podsyci obawy o kondycję konsumenta. Mocny wzmocni argumenty za podwyżką, a to zła wiadomość dla wycen technologii.

Same wybory raczej nie zmienią kierunku polityki pieniężnej ani indeksów. Rynek wciąż żyje AI i wynikami spółek. W tym tygodniu S&P 500 nie potrzebuje dobrych wiadomości, wystarczy mu brak kolejnych złych.

Więcej tematów wartych uwagi:

Giganci przepalają gotówkę na AI. Co dalej z akcjami Big Tech?

Reddit zarabia miliony, a akcje runęły o 29%. Google zaczyna odcinać mu użytkowników!

Indeks S&P 500 z najgorszą sesją od czerwca. Gdzie zatrzyma się korekta?

Artykuł Prognoza S&P 500 na tydzień wyborów. Czy Wall Street przerwie serię spadków? pochodzi z serwisu BitHub.pl.

W ciągu pierwszych dziewięciu i pół godziny po wznowieniu w niedzielę wypłat klienci wyciągnęli z Binance kryptowaluty o wartości 4,65 miliardów dolarów. W tym samym okienku czasowym klienci wpłacili 1,01 mld USD, więc z największej giełdy kryptowalut na świecie ubyło netto ok. 3,64 mld USD. Binance przelicza to na 2,1 proc. aktywów klientów, a założyciel giełdy Changpeng Zhao (CZ), odtrąbił tryumbalnie na X, że „98% zostaje”. Wypłaty stały od czwartkowego wieczoru, kiedy to hakerzy, prawdopodobnie z Korei Północnej, wyprowadzili z gorących portfeli Binance aktywa warte ok. 6,3 mld USD.

Binance: „98 procent zostało”. Tylko czego?

CZ podał odpływ netto w procentach i dodał, że większość pieniędzy opuściła salda giełdy w pierwszych godzinach od momentu odblokowania wypłat. Wpłaty opisał już w dolarach, jako „ponad miliard”. Sprytny zabieg, bo miliard dolarów brzmi poważnie, a 2,1% niewinnie. Gdyby policzyć wszystko tą samą miarą, wypłaty stanowiłyby 2,7% aktywów, a wpłaty zaledwie 0,6%.

Te 98 procent dotyczy wartości aktywów, a nie liczby klientów. Ilu z ok. 335 mln użytkowników wypłaciło pieniądze, giełda nie podaje. Fundusz, który wyprowadza kilkaset milionów dolarów, waży w tej statystyce tyle co setki tysięcy drobnych kont. Wygodny jest również mianownik. 171 mld USD to suma z dowodu rezerw sporządzonego dzień przed atakiem, jeszcze przed spadkami cen. Serwis DefiLlama, który śledzi publiczne adresy giełd, widzi w portfelach Binance 131,1 miliardów. Przy takiej podstawie ten sam odpływ daje już 2,8 proc.

Szczyt wypłat rano, potem coraz spokojniej

Binance otwierało wypłaty etapami od godziny 7 rano czasu polskiego. O 13:36 działały już wszystkie sieci z pierwszego etapu, w tym Bitcoin, Ethereum, BNB Smart Chain, Solana i Tron. Według zestawienia opublikowanego przez Binance na X najwięcej pieniędzy wyszło okienku trzydziestu minut po dziewiątej: aż 733 mln USD.

W grudniu 2022 roku, po upadku giełdy FTX Sama Bankmana-Frieda, CZ przyznawał że z Binance odpłynęło 1,14 mld dolarów netto w ciągu doby i przekonywał, że to „normalny dzień”. W czerwcu 2023 roku, po pozwie amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), firma analityczna Nansen naliczyła odpływy rzędu 790 mln USD. W listopadzie 2023 roku, gdy Zhao odchodził ze stanowiska prezesa w ramach ugody z amerykańskim wymiarem sprawiedliwości, wypłynęło ponad 950 mln dolarów netto. Teraz w niecałe 10 godzin giełdę opuściło prawie cztery razy tyle.

Do scen rodem z FTX jednak nadal daleko. Giełda Sama Bankmana-Frieda straciła w trzy dni ok. 6 mld USD przy wielokrotnie mniejszych zasobach i ostatecznie zamknęła wypłaty całkowicie. Binance wypłaca, a z każdą godziną zleceń ubywa.

Pieniądze z Binance nie popłynęły do konkurencji

Według danych DefiLlama w ciągu doby Binance straciła netto 4,05 mld dolarów. Dziesięć kolejnych giełd z tego samego zestawienia zyskało łącznie zaledwie 368 mln USD, z czego 316,8 mln przypadło na OKX. Bitfinex i Gate zdołały zanotować nawet odpływy. Z Bitcoinem jest podobnie. Serwis CoinGlass wylicza, że z adresów Binance ubyło 19 289 BTC, czyli ok. 1,5 mld USD przy kursie ok. 78 tys. dolarów. Na Krakenie przybyło w tym czasie 1422 BTC, na Coinbase 984 BTC. Gros wypłat trafił więc do prywatnych portfeli typu self custody albo na adresy, których analitycy nie przypisują żadnej giełdzie.

Część ruchu może mieć zresztą charakter wewnętrzny. Współprezeska Binance Yi He przyznała, że niektóre przelewy to przesunięcia między samymi portfelami giełdy. Wypłaty wędrują teraz z nowych adresów, a serwisy analityczne, dopóki ich nie oznaczą, mogą brać takie transfery za odpływ.

W niedzielę po południu strona statusu sieci wciąż pokazywała wstrzymane wypłaty dla 531 z 552 tokenów. Na drugą turę czekają m.in. Cardano, Chainlink, Litecoin i NEAR. Ważniejszy będzie poniedziałek, gdyż Binance ma opublikować dowód rezerw (Proof of Reserves) z migawki z 31 października. Pokaże on ile giełda faktycznie trzyma po ataku. Paniki nie było, ale kolejka do kasy ustawiła się długa.

Redakcja BitHub.pl poleca również:

• Binance wznawia wypłaty po ataku hakerskim. Z giełdy można wyprowadzić między innymi stablecoiny
• Wiemy, kto stoi za atakiem na Binance? Nowy komunikat FBI
• Kurs Solany pod 100 USD po ataku na Binance. Gdzie jest dno?

Artykuł Binance podało dane o odpływach z giełdy. CZ uspokaja, czy sytuacja się stabilizuje? pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Niemiecki związek IG Metall w niedzielę o północy rozpoczął strajki ostrzegawcze w przemyśle metalowym i elektrotechnicznym. Spór dotyczy 3,7 mln pracowników, którzy chcą 5% podwyżki. Firmy zmagają się z kryzysem w motoryzacji, a ich oferta przegrywa z inflacją. W tym artykule tłumaczę, dlaczego ten konflikt może się bardzo szybko rozlać.

IG Metall zaczyna od nocnego strajku w zakładach Thyssenkrupp

Pierwsi przerwali pracę ludzie z Thyssenkrupp Rasselstein. Około 300 pracowników tej spółki oraz załogi okolicznych firm wyszło z zakładów tuż po północy z soboty na niedzielę. Związek traktuje to jako start całej fali protestów.

W najbliższych dniach strajki mają objąć Hesję, Nadrenię-Palatynat, Saarę i Turyngię. Stawka jest duża. Spór dotyczy 3,7 mln pracowników branży, a IG Metall chce dla nich 5% podwyżki w ciągu 12 miesięcy.

Pracodawcy proponują podwyżki, które zjada inflacja

Druga runda rozmów negocjacyjnych skończyła się fiaskiem. Pracodawcy zaproponowali jednorazową wypłatę w wysokości 1% rocznego wynagrodzenia brutto latem 2027 r. Do tego doszła podwyżka o 1,3%, ale dopiero od lipca 2028 r. Związek odrzucił ofertę jako realną obniżkę płac.

Inflacja w Niemczech we wrześniu wyniosła 3,3%, a energia podrożała o 14,9% rok do roku. Dwie skromne wypłaty rozłożone na prawie dwa lata nie dogonią cen.

Moim zdaniem obie strony grają dziś na czas. Pracodawcy liczą, że strach przed zwolnieniami ostudzi załogi. Związek chce pokazać siłę, zanim kryzys odbierze mu argumenty. Spodziewałbym się, że kompromis wyląduje wyraźnie bliżej inflacji niż obecnej oferty, ale nie przed kolejną falą przestojów.

Strajki w Niemczech uderzają w przemysł w najgorszym momencie

Wspomniany konflikt wybucha, gdy niemiecka motoryzacja ciągle traci ludzi. Na koniec czerwca 2026 r. w branży pracowało 691,5 tys. osób, najmniej od 2005 r. W ciągu roku ubyło 42,3 tys. etatów, jak wynika z danych urzędu statystycznego Destatis.

Pracodawcy mają więc argument, że firm nie stać na 5%. Związek odpowiada, że bez podwyżek załogi stracą jeszcze więcej. Każdy dzień przestoju to dla firm dodatkowy koszt przy słabym popycie.

Dla Polski to też ważny sygnał. Wiele zakładów nad Wisłą pracuje w łańcuchu dostaw niemieckich koncernów, więc zatory za Odrą szybko odbijają się na zamówieniach. Niemiecki przemysł nie może sobie pozwolić na strajki, a jego pracownicy coraz mniej mogą sobie pozwolić na ich brak.

Te tematy mogą cię zaciekawić:

Ogromny fundusz Arini Capital upadnie? Kupował europejski dług

Reddit zarabia miliony, a akcje runęły o 29%. Google zaczyna odcinać mu użytkowników!

Indeks S&P 500 z najgorszą sesją od czerwca. Gdzie zatrzyma się korekta?

Artykuł Strajki w Niemczech ruszyły. Czy 3,7 mln pracowników sparaliżuje przemysł? pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Ostatnie spadki cen akcji technologicznych gwiazd z indeksu Nasdaq 100 spowodowały obawy inwestorów, którzy nie są już pewni kontynuacji hossy technologicznej. Jak dotąd sezon wyników spółek w USA choć bardzo solidny. Nie przyniósł euforii, a akcje technologicznych molochów traciły po kwartalnych raportach.

Czy to w połączeniu z rosnącymi stopami procentowymi, napięciami na rynku kredytowym i trudną sytuacją na rynkach energii zdeterminuje bardziej defensywne nastawienie inwestorów w końcówce roku? Uważamy, że bardziej prawdopodobnym scenariuszem z obecnego poziomu jest odbicie indeksów w listopadzie i grudniu. Historycznie końcówka roku była dla Wall Street udana, zwłaszcza w latach wyborów połówkowych w USA. Ich rezultaty poznamy już 3 listopada.

Drugi scenariusz wydaje się katastrofalny dla giełdowych benchmarków i oznaczałby koniec dynamicznej hossy. Spowodowany skutkami wyższych stóp procentowych, nieefektywną alokacji kapitału i prawdopodobnie katastrofalną dla półprzewodników nadwyżkę mocy obliczeniowej.

Akcje technologiczne staniały, a wybory w USA pomogą indeksom?

Technologiczne akcje są wyceniane relatywnie tanio względem własnej historii, choć w ujęciu bezwzględnym wciąż należą do droższych sektorów S&P 500. Indeks S&P 500 jest wyceniany na 18,7 krotność wskaźnika ceny do oczekiwanych, rocznych zysków. Główny giełdowy benchmark znalazł się poniżej swojej 5-letniej średniej wskaźnika c/z na poziomie 19,8 oraz 10-letniej średniej 19,1. Tak więc dyskonto wynosi odpowiednio około 5,6% i 2,1%.

Sektor technologii informacyjnych ma wskaźnik ceny do oczekiwanych, 12-miesięcznych zysków na poziomie 19,9. To zdecydowanie poniżej średniej 5-letniej (25,5) i 10-letniej (23,1). Tu dyskonto jest jeszcze większe, niż w samym indeksie S&P 500 i wynosi odpowiednio około 22% i 13,9%. Technologia mimo imponującego skoku zysków stała się jednym z najmocniej przecenionych sektorów rynku akcji. Na ten moment nic nie wskazuje na to, by zyski przedsiębiorstw technologicznych miały spadać w najbliższych latach.

Co ciekawe wybory połówkowe do Kongresu USA historycznie stanowiły raczej okazję do zakupów dla inwestorów nastawionych na wzrosty na Wall Street. Po 19 ostatnich wyborach indeks S&P 500 ani razu nie odnotował ujemnej stopy zwrotu w ciągu sześciu miesięcy po wyborach połówkowych. Mediana stopy zwrotu z S&P 500 w okresie sześciu miesięcy po wyborach połówkowych wynosiła aż 16,9%. W żadnym z 19 cykli wyborczych amerykański rynek akcji nie wszedł w bessę.

Co również ważne nadal nie widać, by nakłady inwestycyjne hyperscalerów związane z AI były redukowane. Jeśli patrzeć na ostatnie 2 tygodnie widzieliśmy wyraźną podwyżkę oczekiwań co do CAPEX-e strony Meta Platforms. Amazon utrzymał bardzo wysoki poziom. Z kolei Microsoft nie podniósł, ale zasygnalizował około 170 mld USD na 2026. Tp nieco mniej, niż oczekiwano przez opóźnienia dostaw. Alphabet pokazał ogromny CAPEX bieżący, ale nie podniósł oczekiwań. Oracle pozostaje z kolei w trybie bardzo agresywnej rozbudowy mocy. Szczyt wydatków ma przypaść dopiero na lata 2027 i 2028.

Uważamy, że głównych beneficjentów S&P 500 czeka wielka rotacja: kapitał może stopniowo migrować ze spółek dostarczających infrastrukturę AI do firm, które z sukcesem wdrażają AI (co na razie słono kosztuje). Więcej na temat kontynuacji trendu na Wall Street piszemy w naszym newsletterze. Chcesz wiedzieć więcej? Zapisz się do niego z bezpłatnego linku.

Artykuł Spadki na Wall Street zmienią się w euforię? Oto scenariusze pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Satoshi, czyli najmniejsza jednostka Bitcoina, wyemitowany w sierpniu 2012 roku znalazł nabywcę z premią kolekcjonerską wynoszącą 48 tys. satoshi. Rejestr raresats.net odnotował 30 października trzy sprzedaże pakietów zawierających wyróżnione jednostki z lat 2012–2013. Ich łączna cena wyniosła 141 638 satoshi. Co właściwie kupiono i skąd różnica względem zwykłej wartości BTC?

Trzy sprzedaże rare sats w jednym bloku Bitcoina

Według danych raresats.net transakcje przeprowadzono na rynku Magisat. Wszystkie zostały potwierdzone w bloku Bitcoina numer 973776, wydobytym 30 października 2026 roku.

Najdroższy z trzech pakietów zawierał satoshi numer 966285000000000. Jednostka powstała 10 sierpnia 2012 roku w bloku 193257. Cena sprzedaży pakietu wyniosła 48 546 satoshi, czyli 0,00048546 BTC. Transakcję można sprawdzić w eksploratorze Mempool.

Dwa pozostałe egzemplarze pochodziły z maja i czerwca 2013 roku:

Dane raresats.net sprawdzone 1 listopada 2026 roku. Ceny nie obejmują dodatkowej prowizji kupującego ani opłaty sieciowej.

W trzech zapisach powtarzają się te same adresy sprzedającego i kupującego. Obserwujemy więc serię rozliczeń między tą samą parą adresów. Same te zakupy nie pozwalają ocenić skali zainteresowania całym rynkiem rare sats.

Co oznacza dopłata 48 tys. satoshi?

Jeden satoshi to jedna stumilionowa bitcoina. Jego wartość nominalna pozostaje taka sama niezależnie od rocznika. Na rynku kolekcjonerskim kupujący może jednak zapłacić dodatkowo za konkretną jednostkę i jej rozpoznawalne cechy.

Przedmiotem opisanych sprzedaży były pakiety po 546 satoshi, z których każdy zawierał jednego wyróżnionego sata. Taki pakiet jest przechowywany w niewydanym wyjściu transakcji, nazywanym UTXO.

Rachunek dla egzemplarza z 2012 roku wygląda następująco:

48 546 satoshi ceny − 546 satoshi wartości pakietu = 48 000 satoshi premii.

W ten sposób raresats.net oblicza premię ponad nominalną wartość sprzedanych środków. Przy jednym wyróżnionym egzemplarzu cała różnica przypada na tę jednostkę. Metodologia indeksu rozdziela cenę sprzedaży, wartość przenoszonego pakietu i liczbę kolekcjonerskich satoshi.

Łącznie w trzech opisanych sprzedażach premia wyniosła 140 tys. satoshi, ponad 1638 satoshi wartości nominalnej pakietów.

Co wyróżniało sprzedane egzemplarze?

Wszystkie trzy jednostki były pierwszymi nowymi satoshi wyemitowanymi w swoich blokach. To cecha odpowiadająca klasie uncommon w klasyfikacji Ordinals. Indeks raresats.net przypisał je do bardziej szczegółowej kategorii Alpha uncommon.

Ordinals pozwala numerować satoshi według kolejności ich emisji i śledzić ich przemieszczanie zgodnie z określonymi regułami. Dzięki temu można wskazać konkretną jednostkę, jej blok pochodzenia i pozycję w emisji. Pierwsze satoshi bloków są jedną z kategorii opisanych w podręczniku Ordinals.

W przypadku najstarszego z opisanych egzemplarzy zapis 193257.0 oznacza blok 193257 i pozycję zero, czyli pierwszą jednostkę jego emisji. Wszystkie trzy satoshi były według indeksu pozbawione inskrypcji.

To przykład cyfrowej numizmatyki: kolekcjonerzy rozróżniają jednostki BTC na podstawie ich pochodzenia i cech. Szersze wyjaśnienie tego mechanizmu znajdziesz w poradniku czym są rare sats i skąd bierze się ich wartość.

Czy podobny egzemplarz może znajdować się w zwykłym portfelu?

Rozpoznanie kolekcjonerskiego satoshi wymaga sprawdzenia konkretnych jednostek. Sam wiek portfela albo data zakupu BTC nie wskazują jeszcze, jakie satoshi znajdują się w nim obecnie.

Można zacząć od publicznego adresu, bez wykonywania przelewu. W osobnym poradniku pokazujemy, jak sprawdzić rare sats w swoim portfelu i odczytać wynik skanowania.

Opisane sprzedaże dają punkt odniesienia dla trzech konkretnych egzemplarzy. Uzyskanie podobnej ceny za własne znalezisko wymaga kupującego gotowego zapłacić taką premię.

Artykuł Ten ułamek bitcoina powstał w 2012 roku. Dopłacono za niego aż 48 tys. satoshi premii kolekcjonerskiej pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Listopad dla XRP jest bardzo specyficznym miesiącem. W przeszłości token potrafił notować w tym okresie spektakularne wzrosty wartości nawet o kilkaset procent i nie był to jednostkowy przypadek. Jednak zdarzały się również serie wyraźnych spadków. Historyczne wyniki prowadzą do bardzo interesujących wniosków. Sprawdzamy, co pokazują dane za lata 2013-2025 i czy sezonowość rzeczywiście sugeruje jakiś konkretny scenariusz.

XRP w listopadzie zyskiwał nawet ponad 500%, ale to nie wszystko

Od 2013 roku XRP zakończył listopad na plusie sześć razy. Uwagę zwracają przede wszystkim cztery przypadki, w których miesięczna stopa zwrotu była trzycyfrowa. Najlepszy pod tym względem był 2013 rok, kiedy kurs tokena wzrósł aż o 531,9%. Jeszcze trzy razy altcoin zanotował ponad 100% skok wartości: 2014 (+130,4%), 2020 (+178,3%), 2024 (+281,7%).

Niestety pozostałe dane nie są już tak optymistyczne. W pozostałych siedmiu analizowanych latach listopad przynosił straty. Co więcej, każdy z tych spadkowych miesięcy kończył się dwucyfrowym spadkiem. Najsłabszy okazał się listopad 2019 roku, kiedy XRP spadł o 23,3%.

To jak bardzo chwiejny token bywa w listopadzie, pokazują wyniki z dwóch ostatnich lat. W 2024 roku XRP zanotował wzrost o 281,7%. Rok później token stracił 13,8%. Ta zmiana pokazuje, jak szybko może odwrócić się trend na rynku kryptowalut. Analiza danych historycznych pokazuje również, że w listopadzie nie ma jednego dominującego trendu dla tokena Ripple. Zatem na podstawie samej sezonowości trudno uznać, że którykolwiek kierunek ma większe prawdopodobieństwo.

Statystyki nie dają jednoznacznej odpowiedzi

Ostrożność jest wskazana także przy interpretacji statystyk. Średnia stopa zwrotu z listopada wynosi aż +80,2%. Na pierwszy rzut oka wygląda to co najmniej obiecująco. Jednak średnia jest bardzo czuła na skrajne wyniki i w tym przypadku obraz rzeczywistości dość mocno zniekształcają wspomniane przypadki trzycyfrowych wzrostów.

Zupełnie inny obraz przedstawia mediana, która wynosi -10%. Oznacza to, że środkowy wynik w uporządkowanym zestawie listopadowych stóp zwrotu był ujemny. Również tzw. win rate (współczynnik wygranych) nie wygląda korzystnie. Od 2013 roku 46,2% przypadków kończyło się wzrostem kursu. Z kolei 53,8% analizowanych miesięcy przynosiło spadek wartości tokena.

Historyczne dane dostarczają ciekawych informacji i wskazówek, ale nie przesądzają o możliwym zachowaniu kursu w tym roku. Sezonowość raczej ma niewielkie znaczenie, a dużo istotniejsze będą zapewne aktualne nastroje rynkowe i sytuacja makroekonomiczna. Pod uwagę warto również brać nietypowe wydarzenia, jak chociażby ostatni atak hakerów na Binance.

Więcej aktualnych wiadomości i analiz z rynku kryptowalut:

• XRP czeka poważny test. Miliard nowych tokenów zatopi kurs Ripple?
• Bitcoin czeka dalsze załamanie? Tak BTC radził sobie w listopadzie
• Hyperliquid znowu to zrobił. Kryptowaluty mocno tracą, a kurs HYPE znowu zaskakuje

Artykuł XRP skazany na dwucyfrowy spadek w listopadzie? Analizujemy dane historyczne pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Krótko po godzinie 7:00 czasu polskiego największa na świecie giełda kryptowalut Binance odblokowała wypłaty Bitcoina. Klienci czekali na to od czwartkowego wieczoru, kiedy to grupa hakerów z Korei Północnej wyprowadziła z gorących portfeli giełdy aktywa szacowane na 6,3 miliardów (!) dolarów. Wypłaty wracają etapami, pierwszy z nich obejmuje 15 sieci, w tym Ethereum, BNB Smart Chain i Solanę, oraz najpopularniejsze stablecoiny, czyli powiązane z dolarem tokeny USDT i USDC. Na drugi etap giełda nie podała jeszcze terminu.

Wypłaty z Binance: najważniejsze fakty

• Start: niedziela, ok. 7:00 czasu polskiego. Jako pierwsza ruszyła sieć Bitcoina.
• Pierwszy etap: 15 sieci, kolejne bez daty.
• Pokrycie strat: giełda odkupiła 95 proc. skradzionych aktywów. Salda w dziesięciu głównych kryptowalutach mają pełne pokrycie.
• Koszt: ponad 6,34 mld USD z kasy Binance, w tym połowa funduszu SAFU.
• Pierwsze godziny: z adresów giełdy wyszło ok. 2 mld dolarów.
• Dowód rezerw: pełny raport ma się ukazać we wtorek 3 listopada.

Bitcoin pierwszy, reszta w kolejce

Binance zapowiedziało wznowienie wypłat o 5:08, w czwartym komunikacie od ataku, i wyznaczyło start między 7:00 a 10:00 rano. Bitcoin ruszył jako pierwszy, co założyciel giełdy Changpeng Zhao potwierdził krótkim wpisem na X. Przed południem giełda odblokowała Ethera, USDT i USDC w sieci Ethereum oraz BNB, USDT i USDC w BNB Smart Chain. W ciągu dnia doszły m.in. XRP, Dogecoin oraz sieci Base i Optimism.

Kolejność nie wzięła się znikąd. Giełda ułożyła listę według tego, co klienci najczęściej chcieli wypłacić w minionym tygodniu. Są na niej jeszcze m.in. Tron, TON, Polygon, Avalanche, Arbitrum i Sui. Każdą sieć Binance otwiera osobno, po kontroli bezpieczeństwa, więc obecność na liście nie znaczy jeszcze, że wypłata działa. Następne tokeny mają wracać według kapitalizacji i liczby klientów, którzy je trzymają.

Wypłaty idą teraz wyłącznie z nowych portfeli, dopisanych do listy adresów objętych dowodem rezerw. To utrudnia czytanie danych z blockchaina. Serwis Whale Alert w trzy godziny od otwarcia odnotował przelewy z Binance na nieznane adresy warte łącznie ok. 2 mld dolarów: 10 tys. BTC (ok. 779 mln USD), blisko miliard dolarów w USDT, 200 mln USDC i 30 tys. ETH. Część to zapewne wypłaty klientów, ale część może być przesunięciami między portfelami samej giełdy.

Binance pokryło już 95 proc. strat. Brakuje drobnicy

Według niedzielnego komunikatu Binance pokrycie skradzionych aktywów wzrosło z 80 proc. w piątek i 90 proc. w sobotę do 95 proc. Pełne pokrycie mają salda w Bitcoinie, Etherze, USDT, BNB, Solanie, USDC, XRP, USD1, RLUSD i Zcashu. Brakujące 5% to mniej płynne tokeny spoza tej dziesiątki. Giełda dokupuje je na rynku i u pośredników pozagiełdowych (OTC), ale przy takiej skali idzie to opornie.

Na pokrycie strat Binance odłożyło ponad 6,34 mld dolarów. Pieniądze pochodzą z funduszu SAFU (Secure Asset Fund for Users), czyli bitcoinowej rezerwy na wypadek włamań, z części funduszu ubezpieczeniowego kontraktów terminowych i z kasy spółki. Współzałożycielka i współprezes Binance Yi He przyznała w sobotę, że odkup pochłonął połowę SAFU, a fundusz zostanie uzupełniony do ok. 1 mld USD. Wstępną migawkę rezerw giełda zrobiła w sobotę o 1:00, a pełny dowód rezerw (Proof of Reserves) ma pokazać we wtorek.

Rynek nie dostał niedzielnej pompy

Część komentatorów przekonywała, że otwarcie wypłat podbije ceny. Nic z tego. W niedzielę przed południem Bitcoin kosztował ok. 78 tys. dolarów, ok. 1% więcej niż dobę wcześniej i wciąż poniżej 79 tys. USD sprzed ataku. BNB, token giełdy, kosztował ok. 707 dolarów, wciąż mniej więcej 5 proc. mniej niż przed włamaniem. Z amerykańskich funduszy ETF na Bitcoina odpłynęło w piątek 643 mln dolarów.

FBI w sobotnim ostrzeżeniu przypisało kradzież północnokoreańskiej grupie TraderTraitor. Według biura hakerzy zamieniają łup głównie na Ethera. Prezydent USA Donald Trump zapowiedział, że jeśli udział Korei Północnej się potwierdzi, porozmawia o tym z Pjongjangiem.

Klienci z Polski wypłacają na tych samych zasadach co reszta świata. Binance bez licencji MiCA od lipca ogranicza usługi w Unii, ale istniejące konta działają. Przed przelewem warto sprawdzić na stronie statusu sieci, czy wybrana trasa już działa, i wysłać najpierw małą kwotę testową. Komunikaty lepiej czytać tylko w aplikacji giełdy, bo po ataku przybyło maili obiecujących „przyspieszoną wypłatę”.

Redakcja BitHub.pl poleca również:

• Wiemy, kto stoi za atakiem na Binance? Nowy komunikat FBI
• Binance z ważnym komunikatem. Chodzi o wypłaty i środki klientów
• Kurs Solany pod 100 USD po ataku na Binance. Gdzie jest dno?

Artykuł Binance wznawia wypłaty po ataku hakerskim. Z giełdy można wyprowadzić między innymi stablecoiny pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Już w 2027 roku gracze powrócą do świata Geralta z Rivii. Wszystko za sprawą nowego dodatku do Wiedźmina 3, Pieśni przeszłości. CD Projekt RED nie podał jeszcze ceny tego nowego produktu, ale słowa jednego z przedstawicieli spółki mogą uspokajać: nie zapłacimy za grę przesadnie dużo.

Sypniesz grosza wiedźminowi?

W rozmowie z serwisem MP1st dyrektor ds. globalnej społeczności i mediów społecznościowych w CD Projekt RED, Marcin Momot, przypomniał, że Redzi w przeszłości nie kazali fanom gier płacić za dodatki przesadnie dużo.

„Kiedy wydawaliśmy Wiedźmina 3, była to nasza pierwsza gra z otwartym światem i pierwsza prawdziwa próba sprawdzenia naszej filozofii narracyjnej w tak rozległym i swobodnym środowisku. Był to zdecydowanie nasz najbardziej ambitny projekt w tamtym czasie i uważam, że przepustka sezonowa [ang. season pass; to rodzaj karnetu w grach komputerowych, który umożliwia zakup zestawu wszystkich obecnych oraz planowanych w przyszłości dodatków w ramach jednej, zwykle niższej opłaty niż przy kupowaniu ich osobno – przy. autora], która – jeśli dobrze pamiętam – kosztowała 24,99 dolara, również stanowiła część tych ambicji” – wspominał.

Dodał, że w przypadku dodatków chodziło przede wszystkim o zapewnienie graczom realnej wartości w stosunku do ceny.

„Co jednak najważniejsze, wszystko kręciło się wokół graczy. Osoby, które wsparły nas, kupując przepustkę sezonową do Wiedźmina 3, obdarzyły nas zaufaniem, wierząc, że rozbudujemy grę w sposób znaczący. Był to nasz sposób, by im za to podziękować i docenić fakt, że zdecydowali się przebyć tę drogę razem z nami. Przede wszystkim zależało nam na wysokiej jakości w przystępnej cenie. Kiedy kończyliśmy prace nad Wiedźminem 3 i planowaliśmy dodatki, zawsze powtarzaliśmy, że chcemy stworzyć coś, co będzie oferować prawdziwą wartość za wydane pieniądze. Myślę, że można śmiało powiedzieć, iż osiągnęliśmy ten cel” – powiedział.

Pieśni przeszłości mogą przypominać wcześniejsze dodatki, czyli Serca z kamienia i Krew i wino. Oba zaoferowały graczom nową, dużą przygodę i mocno wydłużyły rozgrywkę.

CD Projekt nie wyprosił Geralta?

Portal ppe.pl zastanawia się też, jaką rolę w Wiedźminie 4 Redzi zaplanowali dla Geralta z Rivii. Wiadomo, że główną bohaterką gry ma być Ciri. Czy więc białowłosego pogromcy potworów nie zobaczymy i nie usłyszymy? Moim zdaniem to wątpliwe, gdyż stanowi on zbyt znaną postać w świecie Andrzeja Sapkowskiego.

Nieco światła na sprawę mógłby rzucić Doug Cockle, który „daje” Geraltowi swój głos w angielskojęzycznych wersjach gry. W rozmowie z Kinda Funny Gamescast powiedział on, że CD Projekt nie zaprosił go jak na razie do studia nagraniowego. On sam więc nie wie, jaki udział w produkcji będzie miała postać wiedźmina.

Pod koniec 2024 roku CD Projekt RED potwierdził jednak, że głos, jaki można usłyszeć w pierwszym zwiastunie „czwórki”, należy do Cockle’a, co sugeruje, że Geralt powróci. Pytanie brzmi, na jak długo.

Pytanie, jak na sugestie dotyczące stosunkowo niskiej ceny zaplanowanego dodatku zareagują inwestorzy. Moim zdaniem niezawyżona cena może napędzić popyt na grę (w tym na Wiedźmina 3), co powinno zwiększyć wpływy spółki i pomóc jej zrealizować cele finansowe na kolejne lata.

Przeczytaj też inne gorące newsy:

• Reddit zarabia miliony, a akcje runęły o 29%. Google zaczyna odcinać mu użytkowników!
• Wiemy, kto stoi za atakiem na Binance? Nowy komunikat FBI
• Szef narodowej giełdy zatrzymany za korupcję, kontakty ze zorganizowaną przestępczością

Artykuł CD Projekt zasugerował cenę dodatku do „Wiedźmina 3”? Będziecie zaskoczeni pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Londyński fundusz hedgingowy Arini Capital Management został w ostatnich tygodniach zmuszony do sprzedaży instrumentów dłużnych o wartości około 800 mln USD. Nie wiemy co prawda jak duża część tych transakcji była wymuszona wezwaniami do uzupełnienia zabezpieczeń (margin calls) ze strony banków finansujących pozycje, ale wiemy, że część z nich była nimi spowodowana. Arini słynął w ostatnich latach jako jeden z najagresywniejszych kupców na rynku europejskiego wysokooprocentowanego długu przedsiębiorstw. Przez lata był jednym z najszybciej rozwijających się funduszy hedgingowych w Europie.

Od rozpoczęcia działalności w 2022 roku zwiększył aktywa pod zarządzaniem z około 1 mld USD do 21,7 mld USD. W efekcie stał się jednym z ważniejszych uczestników rynku długu wysokiego ryzyka. Co ciekawe to kolejny duży fundusz w tym roku, o którego problemach robi się głośno po „zamortyzowanym” przez Citadel upadku funduszu Situational Awareness Leopolda Ashenbrennera, skoncentrowanego na inwestycjach w spółki AI. Widzimy jak powoli wysychająca płynność i „jastrzębie” zmiany kursów Fed i EBC zbierają żniwo.

O ostatniej decyzji Rezerwy Federalnej i EBC pisaliśmy w artykułach Fed zdecydował o stopach w USA. Wall Street i dolar reagują oraz Europejski Bank Centralny zdecydował. Co z długiem strefy euro? Zatem pochylmy się teraz nad sytuacją Arini Capital Management.

Czym jest i w co inwestował Arini Capital?

Arini to fundusz hedgingowy założony przez 36-letniego Hamzę Lemssouguera, byłego zarządzającego portfelem kredytowym w upadłym banku Credit Suisse. Moloch znalazł się w najtrudniejszej sytuacji od rozpoczęcia działalności w 2022 roku. Flagowy fundusz Arini, który pod koniec lipca zarządzał aktywami o wartości około 7,5 mld USD, stracił około 26% od początku roku, licząc do 23 października. Możemy śmiało powiedzieć, że znajduje się na drodze do odnotowania pierwszej rocznej straty w historii.

Wiemy już, że październik przyniósł spadek wartości flagowego funduszu o 12%, a możemy się spodziewać, że ostatni tydzień miesiąca tylko ten spadek pogłębił. Niemal połowa tegorocznej straty przypadła na ledwie kilka tygodni, więc sytuacja może wymknąć się spod kontroli w każdej chwili. Największe straty przyniosły inwestycje w zadłużenie przedsiębiorstw telekomunikacyjnych w trudnej sytuacji finansowej.

Bloomberg wspomina o takich spółkach jak Altice International, Optimum Communications, Virgin Media oraz Brightspeed (kontroluje go Apollo Global Management). Wszystko to pozwala nam ocenić, że jeśli rentowności obligacji nadal będą rosły, problemy Arini mogą rosnąć wraz z nimi.

Arini i obligacje czyli tykająca bomba zegarowa

Arini przez lata budował swoją pozycję na europejskim rynku obligacji wysokiego ryzyka (junk bonds). Obecne problemy rynku długu w Europie, wywołane skokiem rentowności (skrajny przypadek Francji) pokazały, jak niebezpieczna może być taka strategia. Zwłaszcza w warunkach gwałtownego pogorszenia płynności rynku. Teraz fundusz ma ograniczyć podejmowanie nowego ryzyka i przejść do bardziej defensywnego zarządzania portfelem. Zapewne skoncentruje się na istniejących pozycjach i nie będzie dokładał kolejnych. A to oznacza niższy popyt na małopłynny dług.

Osłabienie możliwości zakupowych zwiększa niepokój na europejskim rynku obligacji spekulacyjnych. Fundusz był ważnym źródłem popytu na zadłużenie najbardziej ryzykownych spółek. Tak więc nie dziwi, że konkurenci Arini również zaczęli ostrożniej podchodzić do zakupów obligacji. Obawiają się pogarszającej się kondycji kredytowej najsłabszych emitentów i skutków wzrostu stóp procentowych.

Problemy mogą mieć konsekwencje wykraczające daleko poza Arini i bliskie mu podmioty. Wymuszona sprzedaż obligacji przez jednego dużego inwestora może sprzyjać pogłębieniu problemów gospodarczych. Sytuacja prawdopodobnie podniesie koszty finansowania zadłużonych podmiotów. Dzięki ustaleniom Bloomberga wiemy już, że fundusz prowadzi rozmowy dotyczące sprzedaży kolejnych aktywów dłużnych.

Wśród potencjalnych kupców znajdują się Pimco oraz Oaktree Capital Management. To jedni z największych zarządzających kapitałem na światowym rynku obligacji. Nie wiemy jak dużą część swoich pozycji w obligacjach przedsiębiorstw o ratingach spekulacyjnych sprzedał fundusz do tej pory. Wiemy, że obecnie Arini koncentruje się przede wszystkim na sprzedaży najbardziej płynnych obligacji, których emitenci terminowo (przynajmniej na razie) obsługują zadłużenie. Ma to umożliwić szybkie pozyskanie gotówki i uniknąć konieczności wyprzedaży najbardziej problematycznych inwestycji.

Jednym z przykładów jest zadłużenie amerykańskiej spółki technologicznej Sabre Corp. Nic z tego jednak nie gwarantuje „uratowania” funduszu. Negocjacje zakupu przez dużych inwestorów są we wczesnej fazie i nie jest pewne które pozycje Arini zainteresują gigantów. Problemy zbiegają się z pogorszeniem warunków na rynku kredytowym. Wysokie ceny energii i zagrożenia związane z rozwojem sztucznej inteligencji prawdopodobnie zwiększą presję na przedsiębiorstwa o słabszej kondycji finansowej.

Arini i inwestowanie w długi, czyli gra wysokiego ryzyka

Założyciel funduszu, wciąż bardzo młody Hamza Lemssouguer, zdobył reputację wybitnego tradera w Credit Suisse. Podczas pracy w banku jego specjalnością były inwestycje w stosunkowo mało płynne obligacje dużych przedsiębiorstw o niskich ratingach kredytowych. Strategia ta przez lata pozwalała osiągać bardzo wysokie stopy zwrotu. Jak wiemy takie strategie działają świetnie, dopóki nie zachodzą okoliczności zewnętrzne „zatapiające” ryzykowny profil działalności. Takimi okolicznościami okazał się ogromny wzrost rentowności, które osiągnęły najwyższe poziomy od ponad dwóch dekad.

Gdy fundusz tworzył strategię prawdopodobnie taki scenariusz nie wydawał się szczególnie prawdopodobny. Arini nie składa jednak broni i nadal próbuje poprawić sytuację przez pozyskiwanie nowego kapitału. W październiku fundusz poinformował o zebraniu 1,5 mld USD nowych środków od inwestorów. Z tego ponad 400 mln USD zostało już ulokowanych. Według anonimowych źródeł Bloomberga fundusz pozostaje otwarty na dodatkowe wpłaty od dotychczasowych inwestorów.

Jeśli stopy procentowe przestaną rosnąć, być może Arini przetrwa trudny okres. Jeśli jednak wzrosną stopy procentowe lub same oczekiwania co do ich wzrostu rozpędzą się, niemal na pewno jego problemy będą się piętrzyć. Niestety wraz z nimi wzrosłyby także problemy firm, które pozyskiwały kapitał i finansowały działalność dzięki takim funduszom spekulacyjnym, gdzie główną składową decyzji była być może obiecana stopa zwrotu na kuponie, a nie wnikliwa analiza sytuacji finansowej kapitałobiorcy.

Artykuł Ogromny fundusz Arini Capital upadnie? Kupował europejski dług pochodzi z serwisu BitHub.pl.

Listopad nie jest dla Ethereum jednoznacznie dobrym ani złym miesiącem. Historyczne dane pokazują, że druga największa kryptowaluta potrafiła w tym okresie mocno zyskiwać, ale zdarzały się również dotkliwe spadki. W jednym z analizowanych lat ETH podrożało o ponad 59%, podczas gdy w innym straciło przeszło 42%. Sprawdzamy, co statystyki mówią o zachowaniu kursu i czy dają podstawy, by oczekiwać mocnego odbicia w nadchodzących tygodniach.

Ethereum potrafiło zyskać w listopadzie ponad 59%

Od 2015 do 2025 roku Ethereum pięciokrotnie zakończyło listopad wzrostem, a sześciokrotnie spadkiem. Oznacza to, że w analizowanym okresie nieco częściej dochodziło do spadków. Nie brakuje jednak przykładów pokazujących, jak duży potencjał do wzrostów potrafi mieć rynek ETH.

Najlepszy wynik przypadł na listopad 2020 roku, kiedy Ethereum zyskało 59,04%. Mocne wzrosty odnotowano również w 2024 roku, gdy kurs podskoczył o 47,30%, oraz w 2017 roku, kiedy wzrost wyniósł 46,17%. Z drugiej strony listopad 2018 roku przyniósł spadek o 42,66%. W 2025 roku ETH straciło 22,22%, a w 2016 roku jego cena obniżyła się o 21,92%.

Dane pokazują więc, że listopadowe odbicie przekraczające 50% jest możliwe, ale nie stanowi reguły. Historia notowań obejmuje zarówno miesiące z imponującymi wzrostami, jak i okresy, w których inwestorzy musieli mierzyć się z wyraźnymi stratami.

Średnia jest dodatnia, ale mediana wskazuje na straty

Statystyki listopadowych wyników ETH dają niejednoznaczny obraz. Średnia stopa zwrotu wynosi +4,30%, co sugeruje przewagę wzrostów w ujęciu wartościowym. Mediana jest jednak ujemna i wynosi −4,75%. Oznacza to, że środkowy wynik w uporządkowanym zestawie historycznych stóp zwrotu był stratą.

Równie istotny jest współczynnik wygranych, czyli win rate. W przypadku listopada wynosi on 45%. Ethereum kończyło zatem ten miesiąc wzrostem w pięciu z jedenastu analizowanych lat. Zestawienie tych trzech wskaźników pokazuje, dlaczego nie należy opierać oceny sytuacji wyłącznie na średniej. Kilka bardzo dobrych miesięcy może znacząco poprawiać jej wartość, nawet jeśli typowy wynik jest mniej korzystny.

Czy Ethereum może odbić o ponad 50%?

Historyczne dane potwierdzają, że listopadowy wzrost Ethereum przekraczający 50% jest możliwy. Najlepszy odnotowany wynik wyniósł 59,04%. Nie oznacza to jednak, że podobny scenariusz musi powtórzyć się w tym roku. Statystyka opisuje wcześniejsze zachowanie rynku, a nie przyszłą cenę kryptowaluty.

Sezonowość może być jednym z elementów analizy, ale nie powinna stanowić samodzielnej podstawy decyzji inwestycyjnych. Na kurs ETH wpływają również sytuacja na całym rynku kryptowalut, nastroje inwestorów, płynność oraz czynniki makroekonomiczne. Bez uwzględnienia tych elementów trudno ocenić, czy potencjał do odbicia ma obecnie szansę się zrealizować.

Wniosek jest więc ostrożny: Ethereum ma historycznie udokumentowaną możliwość mocnego wzrostu w listopadzie, ale statystyki nie dają jednoznacznego sygnału kupna. Dodatnia średnia nie zmienia faktu, że miesiąc częściej kończył się spadkiem niż wzrostem. Dlatego ewentualne odbicie o ponad 50% należy traktować jako możliwy scenariusz, a nie prognozę.

Więcej analiz i aktualnych wiadomości z rynku kryptowalut:

• Ethereum traci ponad 1,2 mld dolarów. Kryzys ETF-ów trwa, ale nowy lider zaczyna przyciągać kapitał
• XRP czeka poważny test. Miliard nowych tokenów zatopi kurs Ripple?
• Bitcoin czeka dalsze załamanie? Tak BTC radził sobie w listopadzie

Artykuł Ethereum może odbić nawet o blisko 60%. Analizujemy dostępne dane na temat wyników ETH pochodzi z serwisu BitHub.pl.