Podsumowanie wojny na Bliskim Wschodzie (17.03.2026). Polowanie na rakiety – i przywódców

W wojnie prowadzonej przez Stany Zjednoczone i Izrael przeciw Iranowi utrzymuje się sytuacja wyraźnej przewagi powietrznej i ofensywnej koalicji amerykańsko-izraelskiej. Iran, wspierany technologicznie przez Rosję, utrzymuje zdolność do kontynuowania ataków asymetrycznych, lecz jego pozycja obronna ulega szybkiemu erozji, co prowadzi do przedłużającej się, jednostronnej eskalacji na korzyść USA i Izraela. Czynnikiem ryzyka dla tych ostatnich są efekty gospodarcze wojny.

Stany Zjednoczone i Izrael prowadzą ciągłe, głęboko sięgające uderzenia wymierzone w Iran, systematycznie niszcząc kluczową infrastrukturę rakietową, bazy lotnicze, zakłady produkcyjne oraz struktury wewnętrzne reżimu (w tym siły Basidż i IRGC), co znacząco ogranicza zdolności Teheranu do projekcji siły i kontroli wewnętrznej.

Iran oraz jego siły proxy (Hezbollah, irackie milicje) odpowiadają zmasowanymi, lecz rozproszonymi atakami rakietowymi i dronowymi na Izrael, państwa Zatoki oraz amerykańskie obiekty w Iraku. Przede wszystkim jednak, działaniami asymetrycznymi próbuje uniemożliwić żeglugę przez Cieśninę Ormuz. Irański ostrzał odwetowy powoduje lokalne incydenty i straty, jednak nie są w stanie przełamać dominacji powietrznej przeciwnika ani powstrzymać dalszej degradacji irańskich zdolności.

I owszem, wywołał natomiast doniosłe szkody w sferze ekonomii – zakłócając eksport ropy z ZEA czy podważając status Dubaju jako hubu inwestycyjnego. Strategicznie koalicja dąży do trwałego pozbawienia Iranu możliwości zakłócania żeglugi w oraz do osłabienia spójności reżimu wewnętrznego, co miałoby stworzyć warunki do potencjalnej zmiany władzy.

Spis treści

Toggle

Najważniejsze wydarzenia militarne – Iran

Potwierdzono śmierć Alego Laridżaniego w precyzyjnym ataku lotniczym na dom w Pards (północny Iran); wraz z nim zginęli także jego syn oraz dowódca ochrony.

Laridżani, oficjalnie sekretarz Narodowej Rady Bezpieczeństwa Iranu, nieformalnie uchodził za szarą eminencję reżimu Republiki Islamskiej. Był jednym z najbliższych współpracowników Alego Chameneiego, po jego śmierci należał do grona kluczowych rozgrywających, efektywnie kształtując politykę państwa w dziedzinie militarnej i policyjnej.

Lotnictwo amerykańskie przeprowadziły uderzenia przy użyciu 5000-funtowych bomb penetrujących na umocnione irańskie stanowiska rakiet przeciwokrętowych wzdłuż wybrzeża w pobliżu Cieśniny Ormuz.

Zbombardowano okolice elektrowni jądrowej w Buszerze, bez szkód dla instalacji lub personelu, jednak nie bez obaw o ryzyko skażenia; IAEA potwierdziła incydent.

Najważniejsze wydarzenia militarne – kraje Półwyspu Arabskiego

Irańskie siły zbrojne przeprowadziły co najmniej 61 fal ataków pociskami balistycznymi i dronami na cele w Izraelu, bazach USA oraz infrastrukturę państw Zatoki Perskiej.

Systemy obrony powietrznej Zjednoczonych Emiratów Arabskich przechwyciły irańskie pociski balistyczne nad Dubajem; odłamki spadły w dzielnicy Al-Ghurair bez odnotowanych ofiar.

Intensywnie pracowała także kuwejcka obrona przeciwlotnicza; irańskie ataki rakietowe i dronowe wywołały odnotowane eksplozje – które jednak miały jednak miały być efektem detonacji pocisków przeciwrakietowych trafiających w cele.

Irański atak rakietowy uszkodził hangar oraz siłownię na terenie amerykańskiej bazy Prince Sultan Air Base (PSAB) w Arabii Saudyjskiej.

Najważniejsze wydarzenia militarne – Izrael, Liban, Syria

Izraelskie siły powietrzne przeprowadziły nalot, w wyniku którego zawalił się budynek mieszkalny w dzielnicy Baszura w Bejrucie.

Lotnictwo izraelskie zbombardowało także cele Hezbollahu w okolicach Tyru, a także w południowym Libanie.

Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (Sepah-e Pasdaran) wystrzelił pociski balistyczne Chorramshahr-3/4 wyposażone w amunicję kasetową; subamunicja została uwolniona nad Tel Awiwem, Holonem i Ramat Gan.

Odnotowano eksplozje systemów obrony przeciwrakietowej oraz skutki uderzeń amunicji kasetowej; zarejestrowano pożary pojazdów i obiektów przemysłowych. a także oraz przechwycenie odłamków przez Iron Dome; jeden z pocisków trafił w stację kolejową Savidor Central w Tel Awiwie.

Najważniejsze wydarzenia militarne – inne teatry działań

Amerykańskie siły przeprowadziły uderzenie na Akaszat (Irak), eliminując członka brygady 19 Sił Mobilizacji Ludowej (Haszd Asz-Szabi vel PMF), Ansar Allah al-Awfija. Milicja ta to jedna z formacji wchodzących w skład PMF uważanych za w dużej mierze kontrolowaną przez Iran.

Pomimo wywalczenia bezwzględnej przewagi w powietrzu, amerykańska flota (w tym przypadku niszczyciele USS Pinckney i USS Milius) w dalszym ciągu wystrzeliwuje całe salwy pocisków manewrujących Tomahawk na cele w Iranie z akwenów w regionie (Zatoki Omańskiej?).

To o tyle ciekawe, że pociski manewrujące to broń kosztowna i zasadniczo przeznaczona do uderzeń na cele ryzykowne lub silnie bronione. Może to się wiązać z niedostatkiem potencjału bombowego zapewnianego przez lotnictwo bombowe. Bombowce USAF wykonujące misje uderzeniowe na Iran z bazy w Wielkiej Brytanii mają jakoby omijać przestrzeń powietrzną kontynentalnej Europy.

Odnotowano (spodziewane od dawna) ataki na cele w Jemenie i na morzach; mają też występować zakłócenia żeglugi w Zatoce Adeńskiej.

Inne istotne wydarzenia związane z konfliktem irańskim

Wznowiono transport irackiej ropy naftowej przez rurociąg biegnący przez Kurdystan i Turcję. Trasa ta omija ogłoszoną przez Iran blokadę cieśniny Ormuz

W efekcie tej blokady, średnia cena benzyny w USA przekroczyła 3,79 dol. za galon – najwyższy wzrost od 30 lat, bezpośrednio powiązany z działaniami blokadowymi

Turcja potępiła zabójstwo Alego Laridżaniego, uznając je za naruszenie prawa międzynarodowego i zagrożenie dla stabilności.

Irańskie siły zbrojne skierowały apel do ludności Jordanii, wzywając do nacisku na rząd w sprawie odmowy udostępnienia terytorium lub przestrzeni powietrznej USA i Izraelowi.