W marcu producenci w strefie euro stanęli w obliczu gwałtownego wzrostu kosztów surowców i energii oraz zakłóceń w globalnych łańcuchach dostaw spowodowanych wojną w Iranie. Wskaźnik S&P Global Manufacturing PMI dla strefy euro wzrósł w marcu do 51,6 pkt z 50,8 pkt w lutym, nieznacznie przekraczając prognozy na poziomie 51,4 pkt.
- Podindeks nowych zamówień utrzymał się na poziomie najwyższym od 45 miesięcy, jednak tempo wzrostu pozostało umiarkowane.
- Produkcja rosła trzeci miesiąc z rzędu, a podindeks produkcji osiągnął 52,0 pkt, najwyżej od siedmiu miesięcy. Najlepiej radziły sobie gospodarki Niemiec, Szwajcarii i Włochy – słabiej Francja.
- Rosnące ceny ropy i energii zmusiły firmy do podniesienia cen sprzedaży najszybciej od ponad trzech lat, a opóźnienia w dostawach zaburzyły dynamikę produkcji, sztucznie podwyższając wskaźniki PMI.
Stabilizacja zamówień eksportowych i różnice w strefie euro
Nowe zamówienia eksportowe ustabilizowały się po ośmiu miesiącach spadków, dając producentom pewną ulgę. Zaległości w realizacji zleceń wzrosły po raz pierwszy od połowy 2022 roku, sygnalizując presję po stronie zdolności produkcyjnych. Mimo to firmy kontynuowały redukcje zatrudnienia, a wskaźnik nastrojów biznesowych spadł do pięciomiesięcznego minimum i pozostał poniżej długoterminowej średniej.
W ujęciu krajowym Niemcy i Włochy odnotowały najsilniejsze wyniki sektora produkcyjnego od 46 i 37 miesięcy, podczas gdy Hiszpania pozostawała w fazie kontrakcji. Najwyższy wynik uzyskała Grecja, za nią uplasowała się Irlandia, a francuski sektor produkcyjny praktycznie nie odnotował zmian w marcu, pozostając w stagnacji.
Wojna w Iranie nie tylko podnosi koszty surowców i energii, ale również generuje globalne zakłócenia w logistyce, wydłużając terminy dostaw i fałszując wskaźniki wzrostu w PMI. Chris Williamson podkreśla, że przyspieszenie tempa wzrostu produkcji i indeksu nowych zamówień w obecnym środowisku jest efektem tzw. supply shock, a rzeczywiste warunki mogłyby być znacznie gorsze niż sugeruje nagłówek PMI.
Słabsze dane ostatnio raportowały też Niemcy, co opisaliśmy w Fatalne dane z gospodarki Niemiec: tak źle nie było od 2022 roku. Konsument w odwrocie
Stopa bezrobocia w strefie euro lekko rośnie, młodzi najbardziej narażeni
Według najnowszych danych Eurostatu, stopa bezrobocia w strefie euro w lutym 2026 roku wyniosła 6,2%, nieznacznie wzrastając w porównaniu do 6,1% w styczniu. W ujęciu rocznym sytuacja jest jednak lepsza – w lutym 2025 roku stopa bezrobocia wynosiła 6,3%. W całej Unii Europejskiej wskaźnik utrzymał się na poziomie 5,9% w stosunku do stycznia, spadając z 6% rok wcześniej.
Eurostat szacuje, że w lutym 2026 roku w całej UE było 13,1 miliona osób bez pracy, z czego 10,9 miliona w samej strefie euro. W ujęciu miesięcznym liczba bezrobotnych wzrosła o 137 tysięcy w całej Unii oraz o 93 tysiące w strefie euro.
Największe wyzwanie wciąż stanowi bezrobocie młodych – osób poniżej 25. roku życia. W lutym 2026 roku wyniosło ono 15,3% w całej UE i 14,9% w strefie euro, co pokazuje, że młodzi pozostają najbardziej narażoną grupą na trudności na rynku pracy. Dane te wskazują na umiarkowany wzrost presji na rynku pracy w strefie euro, przy relatywnie stabilnym poziomie bezrobocia w całej UE, jednocześnie podkreślając wyzwania strukturalne związane z zatrudnieniem młodych.
Lepiej dzieje się też w gospodarce amerykańskiej, co opisaliśmy w artykule Z ostatniej chwili: Wall Street bierze oddech po danych PMI, ADP i sprzedaży detalicznej. Ryzykowna hossa?